naczelny

Polish

Etymology

    From na czele + -ny.

    Pronunciation

    • IPA(key): /naˈt͡ʂɛl.nɘ/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ɛlnɘ
    • Syllabification: na‧czel‧ny

    Adjective

    naczelny (not comparable, derived adverb naczelnie)

    1. chief, supreme

    Declension

    Declension of naczelny (hard)
    singular plural
    masculine animate masculine inanimate feminine neuter virile (= masculine personal) non-virile
    nominative/vocative naczelny naczelna naczelne naczelni naczelne
    genitive naczelnego naczelnej naczelnego naczelnych
    dative naczelnemu naczelnej naczelnemu naczelnym
    accusative naczelnego naczelny naczelną naczelne naczelnych naczelne
    instrumental naczelnym naczelną naczelnym naczelnymi
    locative naczelnym naczelnej naczelnym naczelnych

    Noun

    naczelny m animal

    1. (nominalized, chiefly in the plural) primate (any mammal of the order Primates)

    Declension

    Declension of naczelny
    singular plural
    nominative naczelny naczelne
    genitive naczelnego naczelnych
    dative naczelnemu naczelnym
    accusative naczelnego naczelne
    instrumental naczelnym naczelnymi
    locative naczelnym naczelnych
    vocative naczelny naczelne

    Further reading

    • “naczelny”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “naczelny”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)