mus caecus

Latin

Etymology

    Literally, “blind mouse”.

    Noun

    mūs caecus m (genitive mūris caecī); third declension (Late Latin)

    1. (hapax legomenon) bat
      Synonyms: (Classical Latin) vespertīliō, (Gallic Late Latin) calva sōrex
      • 4th century, Vegetius, chapter LXXXVII, in Artis veterinariae, sive mulo medicinae [Art of veterinary, or mule medicine], volume III; republished as Scriptores Rei Rusticae Veteres Latini [Latin writers on rural topics], Leipzig: Sumtibus Caspari Fritsch, 1735, page 1150:
        Plervmqve a nociuis animalibus, id eſt colubris, ſcorpiis, phalangiis, & muribus caecis animalia feriuntur, & in periculum veniunt.
        [Plērumque a nocīvīs animālibus, id est colubrīs, scorpiīs, phalangiīs, et mūribus caecīs animālia feriuntur, et in perīculum veniunt.]
        Most animals are harmed and put into danger by harmful animals, that is: snakes, scorpions, spiders and bats.

    Declension

    Third-declension noun (i-stem or imparisyllabic non-i-stem) with a second-declension adjective.

    singular plural
    nominative mūs caecus mūrēs caecī
    genitive mūris caecī mūrium caecōrum
    mūrum caecōrum
    dative mūrī caecō mūribus caecīs
    accusative mūrem caecum mūrēs caecōs
    mūrīs caecōs
    ablative mūre caecō mūribus caecīs
    vocative mūs caece mūrēs caecī

    Descendants

    • Aragonese: moriciego
    • Asturian: morciéganu
    • Catalan: muricec
    • Old Galician-Portuguese: murcego, morçeguo
    • Old Spanish: murciego
    • Vulgar Latin: *mūrecaecus
      • Catalan: muriac
        • ⇒ Catalan: asmuriac, asmuriec

    References