muncitorime

Romanian

Etymology

    From muncitor + -ime.

    Pronunciation

    • IPA(key): /mun.t͡ʃi.toˈri.me/

    Noun

    muncitorime f (uncountable)

    1. the working class

    Declension

    singular only indefinite definite
    nominative-accusative muncitorime muncitorimea
    genitive-dative muncitorimi muncitorimii
    vocative muncitorime, muncitorimeo