muncire
Romanian
Etymology
Etymology tree
Romanian -re
Romanian muncire
Noun
muncire f (plural munciri)
Declension
| singular | plural | |||
|---|---|---|---|---|
| indefinite | definite | indefinite | definite | |
| nominative-accusative | muncire | muncirea | munciri | muncirile |
| genitive-dative | munciri | muncirii | munciri | muncirilor |
| vocative | muncire, muncireo | muncirilor | ||