misur

Aromanian

Alternative forms

Etymology

Probably from Late Latin mensūrō, from Latin mensūra; or derived from misurã. Compare Romanian măsura, măsor.

Verb

misur (third-person singular misurã, participle misuratã)

  1. to measure

Conjugation

Conjugation of misur
long infinitive misurari, misurare
gerund misurãnda
past participle misuratã
singular plural
first second third first second third
indicative present misur, misuru misuri misurã misurãm, misurãmu misurats, misuratsã, misuratsi misurã
imperfect misuram misurai misura misuram misurats, misuratsi misura
simple perfect misurai misurash, misurashi misurã misurãm misurat misurarã
conditional present s-misurarim s-misurari, s-misurarishi s-misurari, s-misurare s-misurarim s-misurarit s-misurari, s-misurare
subjunctive present s-misur, s-misuru s-misuri s-misuri, s-misure s-misurãm, s-misurãmu s-misurats, s-misuratsã, s-misuratsi s-misuri, s-misure
imperative present — misurã — — misurats, misuratsã, misuratsi —