misor
Aromanian
Alternative forms
Etymology
Probably from Late Latin mensūrō, from Latin mensūra; or derived from misurã. Compare Romanian măsura, măsor.
Verb
misor (third-person singular misoarã, participle misuratã)
- to measure
Conjugation
| long infinitive | misurari, misurare | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| gerund | misurãnda | ||||||
| past participle | misuratã | ||||||
| singular | plural | ||||||
| first | second | third | first | second | third | ||
| indicative | present | misur, misuru | misuri | misoarã | misurãm, misurãmu | misurats, misuratsã, misuratsi | misoarã |
| imperfect | misuram | misurai | misura | misuram | misurats, misuratsi | misura | |
| simple perfect | misurai | misurash, misurashi | misurã | misurãm | misurat | misurarã | |
| conditional | present | s-misurarim | s-misurari, s-misurarishi | s-misurari, s-misurare | s-misurarim | s-misurarit | s-misurari, s-misurare |
| subjunctive | present | s-misur, s-misuru | s-misuri | s-misoari, s-misoare | s-misurãm, s-misurãmu | s-misurats, s-misuratsã, s-misuratsi | s-misoari, s-misoare |
| imperative | present | — | misoarã | — | — | misurats, misuratsã, misuratsi | — |