mistrz

Polish

Etymology

    Borrowed from Old Czech mistř, mistr, místr.[1] Doublet of magister, maestro, majster, and metr.

    Pronunciation

    • IPA(key): /ˈmistʂ/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -istʂ
    • Syllabification: mistrz
    • Homophone: mizdrz

    Noun

    mistrz m pers (female equivalent mistrzyni)

    1. master (expert at something)
    2. champion (winner of a competition)

    Declension

    Declension of mistrz
    singular plural
    nominative mistrz mistrzowie, mistrze1
    genitive mistrza mistrzów
    dative mistrzowi mistrzom
    accusative mistrza mistrzów
    instrumental mistrzem mistrzami
    locative mistrzu mistrzach
    vocative mistrzu mistrzowie

    1Deprecative.

    Derived terms

    References

    1. ^ Mieczysław Basaj; Janusz Siatkowski (2006), “mistrz”, in Bohemizmy w języku polskim: Słownik (in Polish), Warsaw: Wydział Polonistyki Uniwersytetu Warszawskiego, →ISBN, page 159

    Further reading

    • “mistrz”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “mistrz”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)