minn

See also: Minn, mínn, and Minn.

Icelandic

Etymology

From Old Norse mínn, from Proto-Germanic *mīnaz, from Proto-Indo-European *méynos.

Pronunciation

  • IPA(key): [mɪn(ː)] (when unstressed)
  • IPA(key): [ˈmɪn(ː)] (when stressed)
    Rhymes: -ɪnː

Determiner

minn (feminine mín, neuter mitt)

  1. (possessive) my, mine (used referring to someone/something masculine)
    • 1928, Krummavísa (“Raven Song”, on the Icelandic Wikisource) by Jón Ásgeirsson
      Krummi krunkar úti,
      kallar á nafna sinn:
      „Ég fann höfud af hrúti
      hrygg og gæruskinn.“
      Komdu nú og kroppaðu með mér,
      krummi nafni minn.
      “Krummi croaks outside,
      calling his namesake:
      ‘I found the head of a ram,
      backbone and sheepskin.’
      Come now and peck with me,
      Krummi, my namesake.”
    • Á Sprengisandi (“On Sprengisandur”) by Grímur Thomsen
      Ríðum, ríðum og rekum yfir sandinn,
      rennur sól á bak við Arnarfell,
      hér á reiki er margur óhreinn andinn,
      úr því fer að skyggja á jökulsvell;
      Drottinn leiði drösulinn minn,
      drjúgur verður síðasti áfanginn.
      Ride, ride, ride hard across the sands,
      the sun is settling behind Arnarfell.
      Here many spirits of the dark
      threaten in the gloom over the glacier's ice.
      The Lord leads my horse,
      it is still a long, long way home.
    Þetta er maðurinn minn, hann Þorlákur.
    This is my husband Þorlákur.

Declension

Positive forms of minn (strong-only)
singular masculine feminine neuter
nominative minn mín mitt
accusative minn mína
dative mínum minni mínu
genitive míns minnar míns
plural masculine feminine neuter
nominative mínir mínar mín
accusative mína
dative mínum
genitive minna

Derived terms

Maltese

Etymology

    Inherited from Arabic مِنْ (min).

    Pronunciation

    • IPA(key): /mɪnn/
    • Rhymes: -ɪnn

    Preposition

    minn

    1. from
      • 1970, Anton Buttigieg, “Lis-Sena l-Ġdida 1964”, in Fl-Arena:
        taħt it-tbissima
        falza ta’ wiċċi
        kien hemm in-niket
        u dwejjaq kbar
        u biża’ minnek.
        (please add an English translation of this quotation)
      • 1949, Anton Buttigieg, “Il-Ġebla tal-Ġeneral”, in Fanali bil-Lejl:
        u lili firdu minn mal-art għal dejjem,
        u jien sfajt blata u gżira l-aktar ċkejkna,
        bi ftit faqqiegħ u ftit gremxul sewdieni
        ngħix ħajja waħdi.
        (please add an English translation of this quotation)
      • 1949, Anton Buttigieg, “Fuq Qabar Oħti”, in Fanali bil-Lejl:
        U waqt li nħares fuq ta’ qalbi x-xitla
        tat-tifkiriet tinbet tifkira ġdida,
        b’warda ta’ swied il-qalb fejn tilma demgħa
        minn ħbub għajnejja.
        (please add an English translation of this quotation)

    Inflection

    Inflected forms of minn
    Personal-pronoun-
    including forms
    singular plural
    m f
    1st person minni minna
    2nd person minnek minnkom
    3rd person minnu minnha minnhom
    Definite forms
    Xemxin Qamrin
    miċ- · mid- · min-
    mir- · mis- · mit- ·
    mix- · miz- · miż-
    mill-

    Derived terms

    Mauritian Creole

    Alternative forms

    Etymology

    Borrowed from Cantonese 麵/面 (min6) or Hakka 麵/面 (mien).

    Pronunciation

    • IPA(key): [min]

    Noun

    minn

    1. noodle

    References

    • Carpooran, Arnaud (2011), Diksioner Morisien [Mauritian Dictionary] (in Mauritian Creole), second edition, Éditions Le Printemps, →ISBN, page 708

    Norwegian Bokmål

    Verb

    minn

    1. imperative of minne

    Old Norse

    Determiner

    minn

    1. alternative form of mínn (“my”)

    Declension

    Declension of minn
    singular masculine feminine neuter
    nominative mínn, minn mín mítt, mitt
    accusative mínn, minn mína mítt, mitt
    dative mínum mínni, minni mínu
    genitive míns mínnar, minnar míns
    plural masculine feminine neuter
    nominative mínir mínar mín
    accusative mína mínar mín
    dative mínum mínum mínum
    genitive mínna, minna mínna, minna mínna, minna