minicigh

Irish

Etymology

From minic (“often, frequently”) +‎ -igh (verbal suffix).

Verb

minicigh (present analytic minicíonn, future analytic miniceoidh, verbal noun miniciú, past participle minicithe)

  1. to frequent

Conjugation

Conjugation of minicigh (second conjugation)
indicative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present minicím minicíonn tú;
minicír†
minicíonn sé, sí minicímid;
minicíonn muid
minicíonn sibh minicíonn siad;
minicíd†
a mhinicíonn; a mhinicíos minicítear
past mhinicigh mé; mhinicíos mhinicigh tú; mhinicís mhinicigh sé, sí mhinicíomar; mhinicigh muid mhinicigh sibh; mhinicíobhair mhinicigh siad; mhinicíodar a mhinicigh minicíodh
past habitual mhinicínn /
minicínn‡
mhinicíteá /
minicíteá‡
mhinicíodh sé, sí /
minicíodh sé, sí‡
mhinicímis; mhinicíodh muid /
minicímis‡; minicíodh muid‡
mhinicíodh sibh /
minicíodh sibh‡
mhinicídís; mhinicíodh /
minicídís‡; minicíodh siad‡
a mhinicíodh mhinicítí /
minicítí‡
singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
future miniceoidh mé;
miniceod;
miniceochaidh mé†
miniceoidh tú;
miniceoir†;
miniceochaidh tú†
miniceoidh sé, sí;
miniceochaidh sé, sí†
miniceoimid;
miniceoidh muid;
miniceochaimid†;
miniceochaidh muid†
miniceoidh sibh;
miniceochaidh sibh†
miniceoidh siad;
miniceoid†;
miniceochaidh siad†
a mhiniceoidh; a mhiniceos; a mhiniceochaidh†; a mhiniceochas† miniceofar; miniceochar†
conditional mhiniceoinn; mhiniceochainn† /
miniceoinn‡; miniceochainn†‡
mhiniceofá; mhiniceochthᆠ/
miniceofá‡; miniceochthᆇ
mhiniceodh sé, sí; mhiniceochadh sé, s토/
miniceodh sé, sí‡; miniceochadh sé, s톇
mhiniceoimis; mhiniceodh muid; mhiniceochaimis†; mhiniceochadh muid† /
miniceoimis‡; miniceodh muid‡; miniceochaimis†‡; miniceochadh muid†‡
mhiniceodh sibh; mhiniceochadh sibh† /
miniceodh sibh‡; miniceochadh sibh†‡
mhiniceoidís; mhiniceodh siad; mhiniceochaidís†; mhiniceochadh siad† /
miniceoidís‡; miniceodh siad‡; miniceochaidís†‡; miniceochadh siad†‡
a mhiniceodh; a mhiniceochadh† mhiniceofaí; mhiniceochtha토/
miniceofaí‡; miniceochtha톇
subjunctive singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present go minicí mé;
go minicíod†
go minicí tú;
go minicír†
go minicí sé, sí go minicímid;
go minicí muid
go minicí sibh go minicí siad;
go minicíd†
— go minicítear
past dá minicínn dá minicíteá dá minicíodh sé, sí dá minicímis;
dá minicíodh muid
dá minicíodh sibh dá minicídís;
dá minicíodh siad
— dá minicítí
imperative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
— minicím minicigh minicíodh sé, sí minicímis minicígí;
minicídh†
minicídís — minicítear
past participle minicithe
verbal noun miniciú

† archaic or dialect form
‡ dependent form

Mutation

Mutated forms of minicigh
radical lenition eclipsis
minicigh mhinicigh not applicable

Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.

References