Alabama
Etymology
Inherited from Proto-Muskogean *minkkoCo. Cognate with Chickasaw miko, Choctaw mi̱ko, Creek mēkko, and Koasati mikko.
Noun
mikko
- A chief.
- A monarch, a king or queen.
- A ruler, a president, a leader.
Derived terms
Verb
mikko (causative mikkochi)
- (stative) To be a chief, to be a ruler.
Ya Albaamaha ya Kosaatiha aataapihómmayon anok immikkomoolo.- These Alabamas and these Coushatta Indians, I am their chief.
References
Finnish
Etymology
From Mikko.
Pronunciation
- IPA(key): /ˈmikːo/, [ˈmikːo̞]
- Rhymes: -ikːo
- Syllabification(key): mik‧ko
- Hyphenation(key): mik‧ko
Noun
mikko
- Michaelmas
- Reynard (name for a fox in fairy tales)
Declension
| Inflection of mikko (Kotus type 1*A/valo, kk–k gradation)
|
| nominative
|
mikko
|
mikot
|
| genitive
|
mikon
|
mikkojen
|
| partitive
|
mikkoa
|
mikkoja
|
| illative
|
mikkoon
|
mikkoihin
|
|
|
singular
|
plural
|
| nominative
|
mikko
|
mikot
|
| accusative
|
nom.
|
mikko
|
mikot
|
| gen.
|
mikon
|
| genitive
|
mikon
|
mikkojen
|
| partitive
|
mikkoa
|
mikkoja
|
| inessive
|
mikossa
|
mikoissa
|
| elative
|
mikosta
|
mikoista
|
| illative
|
mikkoon
|
mikkoihin
|
| adessive
|
mikolla
|
mikoilla
|
| ablative
|
mikolta
|
mikoilta
|
| allative
|
mikolle
|
mikoille
|
| essive
|
mikkona
|
mikkoina
|
| translative
|
mikoksi
|
mikoiksi
|
| abessive
|
mikotta
|
mikoitta
|
| instructive
|
—
|
mikoin
|
| comitative
|
See the possessive forms below.
|
| first-person singular possessor
|
|
|
singular
|
plural
|
| nominative
|
mikkoni
|
mikkoni
|
| accusative
|
nom.
|
mikkoni
|
mikkoni
|
| gen.
|
mikkoni
|
| genitive
|
mikkoni
|
mikkojeni
|
| partitive
|
mikkoani
|
mikkojani
|
| inessive
|
mikossani
|
mikoissani
|
| elative
|
mikostani
|
mikoistani
|
| illative
|
mikkooni
|
mikkoihini
|
| adessive
|
mikollani
|
mikoillani
|
| ablative
|
mikoltani
|
mikoiltani
|
| allative
|
mikolleni
|
mikoilleni
|
| essive
|
mikkonani
|
mikkoinani
|
| translative
|
mikokseni
|
mikoikseni
|
| abessive
|
mikottani
|
mikoittani
|
| instructive
|
—
|
—
|
| comitative
|
— |
mikkoineni
|
| second-person singular possessor
|
|
|
singular
|
plural
|
| nominative
|
mikkosi
|
mikkosi
|
| accusative
|
nom.
|
mikkosi
|
mikkosi
|
| gen.
|
mikkosi
|
| genitive
|
mikkosi
|
mikkojesi
|
| partitive
|
mikkoasi
|
mikkojasi
|
| inessive
|
mikossasi
|
mikoissasi
|
| elative
|
mikostasi
|
mikoistasi
|
| illative
|
mikkoosi
|
mikkoihisi
|
| adessive
|
mikollasi
|
mikoillasi
|
| ablative
|
mikoltasi
|
mikoiltasi
|
| allative
|
mikollesi
|
mikoillesi
|
| essive
|
mikkonasi
|
mikkoinasi
|
| translative
|
mikoksesi
|
mikoiksesi
|
| abessive
|
mikottasi
|
mikoittasi
|
| instructive
|
—
|
—
|
| comitative
|
— |
mikkoinesi
|
| first-person plural possessor
|
|
|
singular
|
plural
|
| nominative
|
mikkomme
|
mikkomme
|
| accusative
|
nom.
|
mikkomme
|
mikkomme
|
| gen.
|
mikkomme
|
| genitive
|
mikkomme
|
mikkojemme
|
| partitive
|
mikkoamme
|
mikkojamme
|
| inessive
|
mikossamme
|
mikoissamme
|
| elative
|
mikostamme
|
mikoistamme
|
| illative
|
mikkoomme
|
mikkoihimme
|
| adessive
|
mikollamme
|
mikoillamme
|
| ablative
|
mikoltamme
|
mikoiltamme
|
| allative
|
mikollemme
|
mikoillemme
|
| essive
|
mikkonamme
|
mikkoinamme
|
| translative
|
mikoksemme
|
mikoiksemme
|
| abessive
|
mikottamme
|
mikoittamme
|
| instructive
|
—
|
—
|
| comitative
|
— |
mikkoinemme
|
| second-person plural possessor
|
|
|
singular
|
plural
|
| nominative
|
mikkonne
|
mikkonne
|
| accusative
|
nom.
|
mikkonne
|
mikkonne
|
| gen.
|
mikkonne
|
| genitive
|
mikkonne
|
mikkojenne
|
| partitive
|
mikkoanne
|
mikkojanne
|
| inessive
|
mikossanne
|
mikoissanne
|
| elative
|
mikostanne
|
mikoistanne
|
| illative
|
mikkoonne
|
mikkoihinne
|
| adessive
|
mikollanne
|
mikoillanne
|
| ablative
|
mikoltanne
|
mikoiltanne
|
| allative
|
mikollenne
|
mikoillenne
|
| essive
|
mikkonanne
|
mikkoinanne
|
| translative
|
mikoksenne
|
mikoiksenne
|
| abessive
|
mikottanne
|
mikoittanne
|
| instructive
|
—
|
—
|
| comitative
|
— |
mikkoinenne
|
| third-person possessor
|
|
|
singular
|
plural
|
| nominative
|
mikkonsa
|
mikkonsa
|
| accusative
|
nom.
|
mikkonsa
|
mikkonsa
|
| gen.
|
mikkonsa
|
| genitive
|
mikkonsa
|
mikkojensa
|
| partitive
|
mikkoaan mikkoansa
|
mikkojaan mikkojansa
|
| inessive
|
mikossaan mikossansa
|
mikoissaan mikoissansa
|
| elative
|
mikostaan mikostansa
|
mikoistaan mikoistansa
|
| illative
|
mikkoonsa
|
mikkoihinsa
|
| adessive
|
mikollaan mikollansa
|
mikoillaan mikoillansa
|
| ablative
|
mikoltaan mikoltansa
|
mikoiltaan mikoiltansa
|
| allative
|
mikolleen mikollensa
|
mikoilleen mikoillensa
|
| essive
|
mikkonaan mikkonansa
|
mikkoinaan mikkoinansa
|
| translative
|
mikokseen mikoksensa
|
mikoikseen mikoiksensa
|
| abessive
|
mikottaan mikottansa
|
mikoittaan mikoittansa
|
| instructive
|
—
|
—
|
| comitative
|
— |
mikkoineen mikkoinensa
|
|
Synonyms
Hidden categories:
- Alabama entries referencing missing etymons
- Pages with etymon
- Alabama entries with etymon
- Pages using etymon with no ID
- Pages with entries
- Pages with 2 entries