miano

See also: Miano

Polish

Pronunciation

  • IPA(key): /ˈmja.nɔ/
  • Audio:(file)
  • Rhymes: -anɔ
  • Syllabification: mia‧no

Etymology 1

    Inherited from Proto-Slavic *jьměno.

    Noun

    miano n

    1. name, title
    2. (chemistry) concentration of a standard solution
    Declension
    Declension of miano
    singular plural
    nominative miano miana
    genitive miana mian
    dative mianu mianom
    accusative miano miana
    instrumental mianem mianami
    locative mianie mianach
    vocative miano miana
    Derived terms
    particle
    noun

    Etymology 2

      See the etymology of the corresponding lemma form.

      Verb

      miano

      1. impersonal past of mieć

      Further reading

      • “miano”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
      • “miano”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)
      • Maria Renata Mayenowa, et al., editors (2010-2023), “1. miano”, in Słownik Polszczyzny XVI Wieku [A Dictionary of 16th Century Polish]
      • Maria Renata Mayenowa, et al., editors (2010-2023), “2. miano”, in Słownik Polszczyzny XVI Wieku [A Dictionary of 16th Century Polish]

      Silesian

      Alternative forms

      • miōno

      Etymology

      From dialectal Proto-Slavic *jьměno, from Proto-Slavic *jьmę.

      Pronunciation

      • IPA(key): /ˈmja.nɔ/
      • Audio:(file)
      • Rhymes: -anɔ
      • Syllabification: mia‧no

      Noun

      miano n

      1. name
        Synonyms: imiã, nazwa

      Declension

      Declension of miano
      singular plural
      nominative miano miana
      genitive miana mian
      dative mianu mianōm
      accusative miano miana
      instrumental mianym mianami
      locative mianie mianach
      vocative miano miana

      Further reading