metur

Aromanian

Etymology

From meturã. Compare Romanian mătura, mătur.

Verb

metur (third-person singular meturã, participle mituratã)

  1. to sweep

Conjugation

Conjugation of metur
long infinitive miturari, miturare
gerund miturãnda
past participle mituratã
singular plural
first second third first second third
indicative present metur, meturu meturi meturã miturãm, miturãmu miturats, mituratsã, mituratsi meturã
imperfect mituram miturai mitura mituram miturats, mituratsi mitura
simple perfect miturai miturash, miturashi miturã miturãm miturat miturarã
conditional present s-miturarim s-miturari, s-miturarishi s-miturari, s-miturare s-miturarim s-miturarit s-miturari, s-miturare
subjunctive present s-metur, s-meturu s-meturi s-meturi, s-meture s-miturãm, s-miturãmu s-miturats, s-mituratsã, s-mituratsi s-meturi, s-meture
imperative present — meturã — — miturats, mituratsã, mituratsi —
  • miturari / miturare
  • miturat
  • meturã

Faroese

Etymology

From French mètre, from Ancient Greek μέτρον (métron, “measure", "rule", "length", "size", "poetic metre”).

Noun

metur m (genitive singular meturs, plural metrar)

  1. meter, metre

Declension

Declension of metur (m19)
singular plural
indefinite definite indefinite definite
nominative metur meturin metrar metrarnir
accusative metur meturin metrar metrarnar
dative metri metrinum metrum metrunum
genitive meturs metursins metra metranna

Lo-Toga

Etymology

Cognate with Mwotlap mitiy. From Proto-Oceanic *maturuʀ, from Proto-Austronesian *tuduR.

Pronunciation

  • IPA(key): /mətʉr/

Verb

metur

  1. to sleep

References

Nauruan

Adjective

metur

  1. hungry