mercedarius

Latin

Etymology

    From mercēs + -ārius.

    Pronunciation

    Noun

    mercēdārius m

    1. one who pays wages, paymaster
      • Seneca, Controversiae 10.4:
        liceat videre mercedarios tuos
        Permit us to see your paymasters.

    Declension

    Second-declension noun.

    singular plural
    nominative mercēdārius mercēdāriī
    genitive mercēdāriī
    mercēdārī1
    mercēdāriōrum
    dative mercēdāriō mercēdāriīs
    accusative mercēdārium mercēdāriōs
    ablative mercēdāriō mercēdāriīs
    vocative mercēdārie mercēdāriī

    1Found in older Latin (until the Augustan Age).

    References