menut
Catalan
Etymology
Inherited from Old Catalan menut, from Latin minūtus. Doublet of minut.
Pronunciation
- IPA(key): (Northern, Balearic, Central) [məˈnut]
- IPA(key): (Valencia, Northwestern) [meˈnut]
Audio (Barcelona): (file)
Adjective
menut (feminine menuda, masculine plural menuts, feminine plural menudes)
Noun
menut m (plural menuts)
- (in the plural) small change
- (in the plural) offal
Noun
menut m (plural menuts, feminine menuda, feminine plural menudes)
Derived terms
- menudall
- menuderies
- menudesa
References
- “menut”, in Diccionari de la llengua catalana [Dictionary of the Catalan Language] (in Catalan), second edition, Institute of Catalan Studies [Catalan: Institut d'Estudis Catalans], April 2007
- “menut”, in Gran Diccionari de la Llengua Catalana, Grup Enciclopèdia Catalana, 2026
- “menut” in Diccionari normatiu valencià, Acadèmia Valenciana de la Llengua.
- Alcover, Antoni Maria; Moll, Francesc de Borja (1963), “menut”, in Diccionari català-valencià-balear (in Catalan)
Old Occitan
Etymology
From Latin minūtus. Gallo-Romance cognate with Old French menu.
Adjective
menut
Descendants
- Occitan: menut
References
- Walther von Wartburg (1928–2002), “minūtus”, in Französisches Etymologisches Wörterbuch (in German), volume 6/2: Mercatio–Mneme, page 134
Categories:
- Catalan terms inherited from Old Catalan
- Catalan terms derived from Old Catalan
- Catalan terms inherited from Latin
- Catalan terms derived from Latin
- Catalan doublets
- Catalan terms with IPA pronunciation
- Catalan terms with audio pronunciation
- Catalan lemmas
- Catalan adjectives
- Catalan nouns
- Catalan countable nouns
- Catalan masculine nouns
- Old Occitan terms inherited from Latin
- Old Occitan terms derived from Latin
- Old Occitan lemmas
- Old Occitan adjectives