manumitir
Portuguese
Etymology
Learned borrowing from Latin manūmittere.
Verb
manumitir (first-person singular present manumito, first-person singular preterite manumiti, past participle manumitido)
- (transitive) to manumit
Conjugation
Conjugation of manumitir (See Appendix:Portuguese verbs)
| Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| First-person (eu) |
Second-person (tu) |
Third-person (ele / ela / você) |
First-person (nós) |
Second-person (vós) |
Third-person (eles / elas / vocês) | |
| Infinitive | ||||||
| Impersonal | manumitir | |||||
| Personal | manumitir | manumitires | manumitir | manumitirmos | manumitirdes | manumitirem |
| Gerund | ||||||
| manumitindo | ||||||
| Past participle | ||||||
| Masculine | manumitido | manumitidos | ||||
| Feminine | manumitida | manumitidas | ||||
| Indicative | ||||||
| Present | manumito | manumites | manumite | manumitimos | manumitis | manumitem |
| Imperfect | manumitia | manumitias | manumitia | manumitíamos | manumitíeis | manumitiam |
| Preterite | manumiti | manumitiste | manumitiu | manumitimos | manumitistes | manumitiram |
| Pluperfect | manumitira | manumitiras | manumitira | manumitíramos | manumitíreis | manumitiram |
| Future | manumitirei | manumitirás | manumitirá | manumitiremos | manumitireis | manumitirão |
| Conditional | manumitiria | manumitirias | manumitiria | manumitiríamos | manumitiríeis | manumitiriam |
| Subjunctive | ||||||
| Present | manumita | manumitas | manumita | manumitamos | manumitais | manumitam |
| Imperfect | manumitisse | manumitisses | manumitisse | manumitíssemos | manumitísseis | manumitissem |
| Future | manumitir | manumitires | manumitir | manumitirmos | manumitirdes | manumitirem |
| Imperative | ||||||
| Affirmative | manumite | manumita | manumitamos | manumiti | manumitam | |
| Negative (não) | não manumitas | não manumita | não manumitamos | não manumitais | não manumitam | |
Related terms
Further reading
- “manumitir”, in Dicionário Aulete Digital (in Portuguese), Rio de Janeiro: Lexikon Editora Digital, 2008–2026
- “manumitir”, in Dicionário Priberam da Língua Portuguesa (in Portuguese), Lisbon: Priberam, 2008–2026
Spanish
Etymology
Learned borrowing from Latin manūmittō.
Pronunciation
- IPA(key): /manumiˈtiɾ/ [ma.nu.miˈt̪iɾ]
- Rhymes: -iɾ
- Syllabification: ma‧nu‧mi‧tir
Verb
manumitir (first-person singular present manumito, first-person singular preterite manumití, past participle manumitido)
- (transitive) to manumit, to emancipate (to free from slavery)
Conjugation
Conjugation of manumitir (See Appendix:Spanish verbs)
Selected combined forms of manumitir
These forms are generated automatically and may not actually be used. Pronoun usage varies by region.
| singular | plural | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st person | 2nd person | 3rd person | 1st person | 2nd person | 3rd person | ||
| with infinitive manumitir | dative | manumitirme | manumitirte | manumitirle, manumitirse | manumitirnos | manumitiros | manumitirles, manumitirse |
| accusative | manumitirme | manumitirte | manumitirlo, manumitirla, manumitirse | manumitirnos | manumitiros | manumitirlos, manumitirlas, manumitirse | |
| with gerund manumitiendo | dative | manumitiéndome | manumitiéndote | manumitiéndole, manumitiéndose | manumitiéndonos | manumitiéndoos | manumitiéndoles, manumitiéndose |
| accusative | manumitiéndome | manumitiéndote | manumitiéndolo, manumitiéndola, manumitiéndose | manumitiéndonos | manumitiéndoos | manumitiéndolos, manumitiéndolas, manumitiéndose | |
| with informal second-person singular tuteo imperative manumite | dative | manumíteme | manumítete | manumítele | manumítenos | not used | manumíteles |
| accusative | manumíteme | manumítete | manumítelo, manumítela | manumítenos | not used | manumítelos, manumítelas | |
| with informal second-person singular voseo imperative manumití | dative | manumitime | manumitite | manumitile | manumitinos | not used | manumitiles |
| accusative | manumitime | manumitite | manumitilo, manumitila | manumitinos | not used | manumitilos, manumitilas | |
| with formal second-person singular imperative manumita | dative | manumítame | not used | manumítale, manumítase | manumítanos | not used | manumítales |
| accusative | manumítame | not used | manumítalo, manumítala, manumítase | manumítanos | not used | manumítalos, manumítalas | |
| with first-person plural imperative manumitamos | dative | not used | manumitámoste | manumitámosle | manumitámonos | manumitámoos | manumitámosles |
| accusative | not used | manumitámoste | manumitámoslo, manumitámosla | manumitámonos | manumitámoos | manumitámoslos, manumitámoslas | |
| with informal second-person plural imperative manumitid | dative | manumitidme | not used | manumitidle | manumitidnos | manumitíos | manumitidles |
| accusative | manumitidme | not used | manumitidlo, manumitidla | manumitidnos | manumitíos | manumitidlos, manumitidlas | |
| with formal second-person plural imperative manumitan | dative | manumítanme | not used | manumítanle | manumítannos | not used | manumítanles, manumítanse |
| accusative | manumítanme | not used | manumítanlo, manumítanla | manumítannos | not used | manumítanlos, manumítanlas, manumítanse | |
Related terms
Further reading
- “manumitir”, in Diccionario de la lengua española [Dictionary of the Spanish Language] (in Spanish), 24th edition, Royal Spanish Academy [Spanish: Real Academia Española], 30 October 2026
Categories:
- Portuguese terms derived from Latin
- Portuguese learned borrowings from Latin
- Portuguese terms borrowed from Latin
- Portuguese lemmas
- Portuguese verbs
- Portuguese verbs ending in -ir
- Portuguese transitive verbs
- Spanish learned borrowings from Latin
- Spanish terms derived from Latin
- Spanish terms borrowed from Latin
- Spanish 4-syllable words
- Spanish terms with IPA pronunciation
- Rhymes:Spanish/iɾ
- Rhymes:Spanish/iɾ/4 syllables
- Spanish lemmas
- Spanish verbs
- Spanish verbs ending in -ir
- Spanish transitive verbs