mancurt

Romanian

Etymology

    Borrowed from Russian манкурт (mankurt).

    Noun

    mancurt m (plural mancurți)

    1. mankurt

    Declension

    singular plural
    indefinite definite indefinite definite
    nominative-accusative mancurt mancurtul mancurți mancurții
    genitive-dative mancurt mancurtului mancurți mancurților
    vocative mancurtule mancurților

    Further reading