mancipium

See also: Mancipium

English

Noun

mancipium (countable and uncountable, plural mancipia)

  1. (historical, uncountable) Synonym of mancipatio.
  2. (historical, countable) A kind of slave in Ancient Rome.

Latin

Etymology

    From manceps (“purchaser, owner”) + -ium.

    Pronunciation

    Noun

    mancipium n (genitive mancipiī or mancipī); second declension

    1. The formal taking possession of goods bought; purchase
    2. property
    3. slave (purchased)

    Declension

    Second-declension noun (neuter).

    1Found in older Latin (until the Augustan Age).

    Derived terms

    Descendants

    • Galician: mancebo
    • Portuguese: mancebo
    • Spanish: mancebo
    • → Portuguese: mancípio
    • → Spanish: mancípio

    References

    • “mancipium”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
    • “mancipium”, in Charlton T. Lewis (1891), An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers
    • "mancipium", in Charles du Fresne du Cange, Glossarium Mediæ et Infimæ Latinitatis (augmented edition with additions by D. P. Carpenterius, Adelungius and others, edited by Léopold Favre, 1883–1887)
    • “mancipium”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.
    • “mancipium”, in Harry Thurston Peck, editor (1898), Harper’s Dictionary of Classical Antiquities, New York: Harper & Brothers
    • “mancipium”, in William Smith et al., editor (1890), A Dictionary of Greek and Roman Antiquities, London: William Wayte. G. E. Marindin

    Romanian

    Etymology

      Learned borrowing from Latin mancipium.

      Noun

      mancipium n (plural mancipiumuri)

      1. mancipation

      Declension

      singular plural
      indefinite definite indefinite definite
      nominative-accusative mancipium mancipiumul mancipiumuri mancipiumurile
      genitive-dative mancipium mancipiumului mancipiumuri mancipiumurilor
      vocative mancipiumule mancipiumurilor

      References

      • mancipium in Academia Română, Micul dicționar academic, ediția a II-a, Bucharest: Univers Enciclopedic, 2010. →ISBN