mücahit

See also: Mücahit

Turkish

Etymology

    Inherited from Ottoman Turkish مجاهد (mücahid), from Arabic مُجَاهِد (mujāhid).

    Pronunciation

    • IPA(key): /my.dʒaːhit/

    Noun

    mücahit (definite accusative mücahidi, plural mücahitler)

    1. mujahid

    Declension

    Declension of mücahit
    singular plural
    nominative mücahit mücahitler
    definite accusative mücahidi mücahitleri
    dative mücahide mücahitlere
    locative mücahitte mücahitlerde
    ablative mücahitten mücahitlerden
    genitive mücahidin mücahitlerin
    Predicative forms
    singular plural
    1st singular mücahidim mücahitlerim
    2nd singular mücahitsin mücahitlersin
    3rd singular mücahit
    mücahittir
    mücahitler
    mücahitlerdir
    1st plural mücahidiz mücahitleriz
    2nd plural mücahitsiniz mücahitlersiniz
    3rd plural mücahitler mücahitlerdir