lomair
Irish
Alternative forms
- lomraigh
Etymology
From Old Irish lommraid (“to shear off”), from lomm (“bare, naked”).[1]
Pronunciation
- IPA(key): /ˈl̪ˠɞmˠəɾʲ/[2]
Verb
lomair (present analytic lomraíonn, future analytic lomróidh, verbal noun lomairt, past participle lomartha)
- (transitive) to denude
Conjugation
| indicative | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| first | second | third | first | second | third | |||
| present | lomraím | lomraíonn tú; lomraír† |
lomraíonn sé, sí | lomraímid; lomraíonn muid |
lomraíonn sibh | lomraíonn siad; lomraíd† |
a lomraíonn; a lomraíos | lomraítear |
| past | lomair mé; lomraíos | lomair tú; lomraís | lomair sé, sí | lomraíomar; lomair muid | lomair sibh; lomraíobhair | lomair siad; lomraíodar | a lomair | lomraíodh |
| past habitual | lomraínn | lomraíteá | lomraíodh sé, sí | lomraímis; lomraíodh muid | lomraíodh sibh | lomraídís; lomraíodh | a lomraíodh | lomraítí |
| singular | plural | direct relative | autonomous | |||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| future | lomróidh mé; lomród; lomróchaidh mé† |
lomróidh tú; lomróir†; lomróchaidh tú† |
lomróidh sé, sí; lomróchaidh sé, sí† |
lomróimid; lomróidh muid; lomróchaimid†; lomróchaidh muid† |
lomróidh sibh; lomróchaidh sibh† |
lomróidh siad; lomróid†; lomróchaidh siad† |
a lomróidh; a lomrós; a lomróchaidh†; a lomróchas† | lomrófar; lomróchar† |
| conditional | lomróinn; lomróchainn† | lomrófá; lomróchthᆠ| lomródh sé, sí; lomróchadh sé, sí† | lomróimis; lomródh muid; lomróchaimis†; lomróchadh muid† | lomródh sibh; lomróchadh sibh† | lomróidís; lomródh siad; lomróchaidís†; lomróchadh siad† | a lomródh; a lomróchadh† | lomrófaí; lomróchthaí† |
| subjunctive | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| present | go lomraí mé; go lomraíod† |
go lomraí tú; go lomraír† |
go lomraí sé, sí | go lomraímid; go lomraí muid |
go lomraí sibh | go lomraí siad; go lomraíd† |
— | go lomraítear |
| past | dá lomraínn | dá lomraíteá | dá lomraíodh sé, sí | dá lomraímis; dá lomraíodh muid |
dá lomraíodh sibh | dá lomraídís; dá lomraíodh siad |
— | dá lomraítí |
| imperative | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| — | lomraím | lomair | lomraíodh sé, sí | lomraímis | lomraígí; lomraídh† |
lomraídís | — | lomraítear |
| past participle | lomartha | |||||||
| verbal noun | lomairt | |||||||
† archaic or dialect form
‡ dependent form
Related terms
References
- ^ Gregory Toner, Sharon Arbuthnot, Máire Ní Mhaonaigh, Marie-Luise Theuerkauf, Dagmar Wodtko, editors (2019), “lommraid”, in eDIL: Electronic Dictionary of the Irish Language
- ^ Ó Searcaigh, Séamus (1925), Foghraidheacht Ghaedhilge an Tuaiscirt [Pronunciation of Northern Irish][1] (in Irish), Béal Feirste [Belfast]: Brún agus Ó Nualláin [Browne and Nolan], section 24, page 13
Further reading
- Dinneen, Patrick S. (1927), “lomraim”, in Foclóir Gaeḋilge agus Béarla [Irish and English Dictionary], 2nd edition, Dublin: Irish Texts Society, page 674; reprinted with additions 1996, →ISBN
- Ó Dónaill, Niall (1977), “lomair”, in Foclóir Gaeilge–Béarla [Irish–English Dictionary], Dublin: An Gúm, →ISBN