lapidare

See also: lapidaré

Italian

Etymology

From Latin lapidāre (“to stone”).

Pronunciation

  • IPA(key): /la.piˈda.re/
  • Rhymes: -are
  • Hyphenation: la‧pi‧dà‧re

Verb

lapidàre (first-person singular present làpido, first-person singular past historic lapidài, past participle lapidàto, auxiliary avére)

  1. (transitive) to stone (execute by stoning)
  2. (transitive) to lap (burnish or polish)

Conjugation

Further reading

  • “lapidare”, in Vocabolario Treccani on line (in Italian), Istituto dell'Enciclopedia Italiana, 2026

Anagrams

Latin

Verb

lapidāre

  1. inflection of lapidō:
    1. present active infinitive
    2. second-person singular present passive imperative/indicative

Romanian

Etymology

    From lapida + -re.

    Noun

    lapidare f (plural lapidări)

    1. lapidation

    Declension

    singular plural
    indefinite definite indefinite definite
    nominative-accusative lapidare lapidarea lapidări lapidările
    genitive-dative lapidări lapidării lapidări lapidărilor
    vocative lapidare, lapidareo lapidărilor

    Spanish

    Verb

    lapidare

    1. first/third-person singular future subjunctive of lapidar