lacrimar

Interlingua

Etymology

Derived from English lacrimate, Italian lacrimare and Spanish lacrimar, all from Latin lacrimō. By surface analysis, lacrima +‎ -ar.

Pronunciation

  • IPA(key): /la.kriˈmar/
  • Hyphenation: la‧cri‧mar

Verb

lacrimar

  1. (ambitransitive) to weep, shed tears
    Hypernym: plorar

Conjugation

    Conjugation of lacrimar
infinitive lacrimar
participle present perfect
lacrimante lacrimate
active simple perfect
present lacrima ha lacrimate
past lacrimava habeva lacrimate
future lacrimara habera lacrimate
conditional lacrimarea haberea lacrimate
imperative lacrima —
passive simple perfect
present es lacrimate ha essite lacrimate
past esseva lacrimate habeva essite lacrimate
future essera lacrimate habera essite lacrimate
conditional esserea lacrimate haberea essite lacrimate
imperative sia lacrimate —

Further reading

  • Alexander Gode (1951), Interlingua-English: A Dictionary of the International Language, New York: Storm Publishers, →OL

Spanish

Etymology

    Learned borrowing from Latin lacrimāre (“to weep”).

    Verb

    lacrimar (first-person singular present lacrimo, first-person singular preterite lacrimé, past participle lacrimado)

    1. (intransitive) archaic form of lagrimar

    Conjugation

    Further reading