kwalifikacja

Polish

Etymology

    Borrowed from French qualification, from Medieval Latin quālificātiō.

    Pronunciation

    • IPA(key): /kfa.li.fiˈka.t͡sja/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -at͡sja
    • Syllabification: kwa‧li‧fi‧ka‧cja

    Noun

    kwalifikacja f

    1. qualification (act or process of qualifying)

    Declension

    Declension of kwalifikacja
    singular
    nominative kwalifikacja
    genitive kwalifikacji
    dative kwalifikacji
    accusative kwalifikację
    instrumental kwalifikacją
    locative kwalifikacji
    vocative kwalifikacjo

    Derived terms

    noun
    • kwalifikacje
    adjective
    • kwalifikatorski
    nouns
    verbs

    Further reading

    • “kwalifikacja”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “kwalifikacja”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)