kto

Translingual

Symbol

kto

  1. (international standards) ISO 639-3 language code for Kuot.

See also

  • Wiktionary’s coverage of Kuot terms

Old Czech

Alternative forms

Etymology

    Inherited from Proto-Slavic *kъto.

    Pronunciation

    • IPA(key): (13th CE) /ˈkto/
    • IPA(key): (15th CE) /ˈkto/

    Pronoun

    kto m pers (possessive čí)

    1. (interrogative) who
    2. (relative) who
    3. (indefinite) someone; anyone

    Declension

    Coordinate terms

    Type interrogative relative demonstrative indefinite
    kto/ký
    qualitative
    který
    selective
    jen sen
    proximal
    ten onen
    distal
    jiný
    alternative
    veš
    every
    Time k(eh)dy -kterdy jedy — t(eh)dy on(eh)dy jindy v(e)šdy
    Place in kde -kterde — sde tu onde jinde vešde
    to kam(o) — jam(o) sěm(o) tam(o) onam(o) jinam(o) všam(o)
    through kudy, kady — jady sudy tudy, tady onudy, onady jinudy, jinady všudy, všady
    with prepositions -kud, -kad — -ňud, -ňad -sud, -sad -tud, -tad -onud, -onad -jinud, -jinad -všud, -všad
    Manner Way kak(o) kterak(o) jak(o) sic(e) tak(o) onak(o) jinak(o) však(o)
    Amount kolik(o) — jelik(o) — tolik(o) — — všelik(o)
    Indefinite prefixes: ně-, leda-, neda-, ni-
    Indefinite suffixes: -koli, -si

    Descendants

    • Czech: kdo

    See also

    References

    Old Polish

    Alternative forms

    Etymology

      Inherited from Proto-Slavic *kъto. First attested in the 14th century.

      Pronunciation

      • IPA(key): (10th–15th CE) /ktɔ/
      • IPA(key): (15th CE) /ktɔ/

      Pronoun

      kto m

      1. (interrogative, attested in Lesser Poland) who
        • 1939 [end of the 14th century], Ryszard Ganszyniec, Witold Taszycki, Stefan Kubica, Ludwik Bernacki, editors, Psałterz florjański łacińsko-polsko-niemiecki [Sankt Florian Psalter]‎scan transliteration, transcription, numbers 11, 4, Krakow: Zakład Narodowy imienia Ossolińskich, z zasiłkiem Sejmu Śląskiego [The Ossoliński National Institute: with the benefit of the Silesian Parliament]:
          Kto (quis) nasz gospodzin iest?
          [Kto (quis) nasz Gospodzin jest?]
        • 1939 [end of the 14th century], Ryszard Ganszyniec, Witold Taszycki, Stefan Kubica, Ludwik Bernacki, editors, Psałterz florjański łacińsko-polsko-niemiecki [Sankt Florian Psalter]‎scan transliteration, transcription, numbers 38, 10, Krakow: Zakład Narodowy imienia Ossolińskich, z zasiłkiem Sejmu Śląskiego [The Ossoliński National Institute: with the benefit of the Silesian Parliament]:
          Zkarbi, a ne we, komu zgromadzi ie
          [Skarbi, a nie wie, komu zgromadzi je]
      2. (indefinite, attested in Greater Poland) someone; anyone
        • 1959 [1395], Henryk Kowalewicz, Władysław Kuraszkiewicz, editors, Wielkopolskie roty sądowe XIV-XV wieku, Roty poznańskie, volume I, number 187, Poznań:
          Tedi wogewoda rzekl: Ya ne skaszuya, ale mne sza tako uidzi, bi kto mogl goscza sbicz lati, kto ne ma dzedziczstwa v szemi
          [Tedy wojewoda rzekł: Ja nie skazuję, ale mnie się tako widzi, by kto mogł gościa zbyć laty, kto nie ma dziedzicstwa w ziemi]
        • Middle of the 15th century, Rozmyślanie o żywocie Pana Jezusa‎[1], page 125:
          Począly ygracz kazdy svoye ygra, ktora szye komv vydzala
          [Poczęli igrać każdy swoję igrę, ktora sie komu widziała]
      3. (in a negated clause, attested in Greater Poland, Lesser Poland) no one, nobody
        • 1959 [1398], Henryk Kowalewicz, Władysław Kuraszkiewicz, editors, Wielkopolskie roty sądowe XIV-XV wieku, Roty poznańskie, volume I, number 360, Poznań:
          Jako to *swathczo, esze... kmecz ne wczinil gwalthu... ani kogo ranil
          [Jako to śwadczę, eże... kmieć nie uczynił gwałtu... ani kogo ranił]
        • 1895 [Fifteenth century], Franciszek Piekosiński, editor, Tłumaczenia polskie statutów ziemskich. Kodeks Działyńskich I‎[2], Lesser Poland, page 22:
          Tedy Pyotr nye mayącz swiatkow rzekl, ysz swiathkowie są zmarly: Nye mam kym doswyatczycz
          [Tedy Piotr nie mając świadkow rzekł, iż świadkowie są zmarli: Nie mam kim doświadczyć]
      4. (relative, somewhat indefinite, attested in Lesser Poland, Sieradz-Łęczyca, Greater Poland) who; someone
      5. (relative, adjectival, Masovia) who, which, what

      Declension

      Declension of kto
      singular
      nominative kto
      genitive kogo
      dative komu
      accusative kogo
      instrumental kim
      locative kim
      vocative —

      Descendants

      References

      Polish

      Alternative forms

      Etymology

        Inherited from Old Polish kto.

        Pronunciation

         
        • IPA(key): /ˈktɔ/
        • Audio 1:(file)
        • Audio 2:(file)
        • Rhymes: -ɔ
        • Syllabification: kto

        Pronoun

        kto m pers

        1. (interrogative) who
        2. (relative) who

        Noun

        kto m pers

        1. (indefinite) someone

        Declension

        Declension of kto
        singular
        nominative kto
        genitive kogo
        dative komu
        accusative kogo
        instrumental kim
        locative kim
        vocative kto

        Derived terms

        phrase

        Further reading

        • “kto”, in Wielki słownik języka polskiego‎[5] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
        • “kto”, in Polish dictionaries at PWN‎[6] (in Polish)
        • Maria Renata Mayenowa, et al., editors (2010-2023), “kto, chto”, in Słownik Polszczyzny XVI Wieku [A Dictionary of 16th Century Polish]
        • “KTO”, in Elektroniczny Słownik Języka Polskiego XVII i XVIII Wieku [Electronic Dictionary of the Polish Language of the XVII and XVIII Century], 30.03.2020
        • Samuel Bogumił Linde (1807–1814), “kto”, in Słownik języka polskiego
        • Aleksander Zdanowicz (1861), “kto”, in Słownik języka polskiego, Wilno 1861
        • J. Karłowicz, A. Kryński, W. Niedźwiedzki, editors (1902), “kto”, in Słownik języka polskiego (in Polish), volume 2, Warsaw, page 613
        • Oskar Kolberg (1867), “chto”, in Dzieła wszystkie: Kujawy (in Polish), page 269

        Anagrams

        Serbo-Croatian

        Pronoun

        kto ? (Cyrillic spelling кто)

        1. obsolete form of tko

        Silesian

        Pronunciation

        • IPA(key): /ˈktɔ/
        • Audio:(file)
        • Rhymes: -ɔ
        • Syllabification: kto

        Pronoun

        kto m pers

        1. alternative form of fto

        Declension

        Declension of kto
        singular
        nominative kto
        genitive kogo
        dative kōmu
        accusative kogo
        instrumental kim
        locative kim

        Further reading

        • Alfred Zaręba (1969-1996), “Map #1222, “kto””, in Atlas Językowy Śląska, Kraków-Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe
        • kto in silling.org

        Slovak

        Etymology

          Inherited from Proto-Slavic *kъto, from Proto-Indo-European *kʷos, *kʷid, (compare *kʷís).

          Pronunciation

          • IPA(key): /kto̞/

          Pronoun

          kto

          1. who?

          Declension

          Declension of kto
          singulare tantum
          nominative kto
          genitive koho
          dative komu
          accusative koho
          locative kom
          instrumental kým

          Derived terms

          • ktože

          References

          • “kto”, in Slovníkový portál Jazykovedného ústavu Ľ. Štúra SAV [Dictionary portal of the Ľ. Štúr Institute of Linguistics, Slovak Academy of Science] (in Slovak), https://slovnik.juls.savba.sk, 2003–2026