kruci

See also: kručí

Czech

Etymology

Derived from Latin crux. Clipping of krucifix.

Pronunciation

  • IPA(key): [ˈkrut͡sɪ]
  • Rhymes: -utsɪ

Adverb

kruci

  1. (colloquial, euphemistic) darn; dang (very)

Interjection

kruci

  1. (colloquial, euphemistic) darn!; dang!; heck!; crap!; shoot! (Expression of anger, dismay, or discontent)
    Synonyms: see Thesaurus:sakra
    Ó, kruci! Zapomněl jsem na svůj výtvarný projekt! ― Oh, darn! I forgot about my art project!

Further reading

Esperanto

Etymology

    Derived from Latin crux.

    Pronunciation

    • IPA(key): /ˈkrut͡si/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ut͡si
    • Syllabification: kru‧ci

    Verb

    kruci (present krucas, past krucis, future krucos, conditional krucus, volitive krucu)

    1. to cross.

    Conjugation

    Conjugation of kruci
    present past future
    singular plural singular plural singular plural
    tense krucas krucis krucos
    active participle krucanta krucantaj krucinta krucintaj kruconta krucontaj
    acc. krucantan krucantajn krucintan krucintajn krucontan krucontajn
    passive participle krucata krucataj krucita krucitaj krucota krucotaj
    acc. krucatan krucatajn krucitan krucitajn krucotan krucotajn
    nominal active participle krucanto krucantoj krucinto krucintoj kruconto krucontoj
    acc. krucanton krucantojn krucinton krucintojn kruconton krucontojn
    nominal passive participle krucato krucatoj krucito krucitoj krucoto krucotoj
    acc. krucaton krucatojn kruciton krucitojn krucoton krucotojn
    adverbial active participle krucante krucinte kruconte
    adverbial passive participle krucate krucite krucote
    infinitive kruci imperative krucu conditional krucus

    Further reading

    Ido

    Noun

    kruci

    1. plural of kruco

    Old Saxon

    Alternative forms

    Etymology

    From Latin crux.

    Pronunciation

    • IPA(key): /ˈkruː(t).si/, [ˈkryː(t).si]

    Noun

    krūci n

    1. cross

    Declension

    krūci (neuter ja-stem)
    singular plural
    nominative krūci krūci
    accusative krūci krūci
    genitive krūcies krūciō
    dative krūcie krūcium
    instrumental — —

    Descendants

    • Middle Low German: krü̂ze, kruze, krûce, cruece, kruse, cruese, crusse, cryce, crü̂ce, krutze, krü̂z, krus, crues, cruyts
    • → Old Frisian: kriōce, kriōse, krūs

    References