kremen

See also: kremeň and křemen

German

Verb

kremen (weak, third-person singular present kremt, past tense kremte, past participle gekremt, auxiliary haben)

  1. alternative spelling of cremen

Conjugation

Middle English

Verb

kremen

  1. alternative form of cromen

Norwegian Bokmål

Noun

kremen m

  1. definite singular of krem

Norwegian Nynorsk

Noun

kremen m

  1. definite singular of krem

Serbo-Croatian

Etymology

From Proto-Slavic *kremy, from Proto-Balto-Slavic *kremō. First attested in the 16th century.

Pronunciation

  • IPA(key): /krêmeːn/
  • Hyphenation: kre‧men

Noun

krȅmēn m inan (Cyrillic spelling кре̏ме̄н, diminutive kremíčak)

  1. flint

Declension

Declension of kremen
singular plural
nominative krȅmēn krȅmeni
genitive krȅmena kreménā
dative krȅmenu kremènima
accusative krȅmēn krȅmene
vocative krȅmene krȅmeni
locative kremènu kremènima
instrumental krȅmenom kremènima

Further reading

  • “kremen”, in Hrvatski jezični portal [Croatian language portal] (in Serbo-Croatian), 2006–2026