krawiec

See also: Krawiec

Polish

Etymology

    Inherited from Proto-Slavic *kravьcь. By surface analysis, krawać + -iec. Compare the verb krajać (“to cut”).

    Pronunciation

    • IPA(key): /ˈkra.vjɛt͡s/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -avjɛt͡s
    • Syllabification: kra‧wiec
    • Homophone: Krawiec

    Noun

    krawiec m pers (female equivalent krawcowa, diminutive krawczyk)

    1. tailor

    Declension

    Declension of krawiec
    singular plural
    nominative krawiec krawcy, krawce1
    genitive krawca krawców
    dative krawcowi krawcom
    accusative krawca krawców
    instrumental krawcem krawcami
    locative krawcu krawcach
    vocative krawcu, krawcze krawcy

    1Deprecative.

    Derived terms

    verbs

    Further reading

    • “krawiec”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “krawiec”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)