konfabulacja

Polish

Etymology

Learned borrowing from New Latin cōnfābulātiō, from Latin cōnfābulārī.

Pronunciation

  • IPA(key): /kɔn.fa.buˈla.t͡sja/
  • Audio:(file)
  • Rhymes: -at͡sja
  • Syllabification: kon‧fa‧bu‧la‧cja

Noun

konfabulacja f

  1. tattling
  2. (psychology) confabulation (fabricated memory believed to be true)

Declension

Declension of konfabulacja
singular plural
nominative konfabulacja konfabulacje
genitive konfabulacji konfabulacji, konfabulacyj1
dative konfabulacji konfabulacjom
accusative konfabulację konfabulacje
instrumental konfabulacją konfabulacjami
locative konfabulacji konfabulacjach
vocative konfabulacjo konfabulacje

1Archaic.

Derived terms

adjective
  • konfabulacyjny

Further reading

  • “konfabulacja”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
  • “konfabulacja”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)