confabulatio

Latin

Etymology

    From cōnfābulor, cōnfābulārī (“to converse, to discuss”) + -tiō.

    Pronunciation

    Noun

    confābulātiō f (genitive confābulātiōnis); third declension

    1. a conversation

    Declension

    Third-declension noun.

    Descendants

    • → Italian: confabulazione
    • → German: Konfabulation
    • → Middle English: confabulacion
    • → Polish: konfabulacja
    • → Romanian: confabulație
    • → Spanish: confabulación

    References