komplicere

Danish

Etymology

From Latin complicare.

Verb

komplicere (imperative komplicer, infinitive at komplicere, present tense komplicerer, past tense komplicerede, perfect tense kompliceret)

  1. to complicate

Conjugation

Conjugation of komplicere
active passive
infinitive komplicere kompliceres
present komplicerer kompliceres
past komplicerede kompliceredes
imperative komplicer —
participle
present komplicerende
past (have / havde / er / var) kompliceret
gerund —

References