komediant

Polish

Etymology

    Borrowed from Italian commediante.

    Pronunciation

    • IPA(key): /kɔˈmɛ.djant/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ɛdjant
    • Syllabification: ko‧me‧diant

    Noun

    komediant m pers (female equivalent komediantka, diminutive komediancik)

    1. comedian (any person who is humorous or amusing, either characteristically or on a particular occasion)
    2. (archaic) actor (person who performs in a theatrical play or film)
      Synonym: aktor

    Declension

    Declension of komediant
    singular plural
    nominative komediant komedianci, komedianty1
    genitive komedianta komediantów
    dative komediantowi komediantom
    accusative komedianta komediantów
    instrumental komediantem komediantami
    locative komediancie komediantach
    vocative komediancie komedianci

    1Deprecative.

    Derived terms

    adjective
    • komediancki
    adverb
    • komediancko
    noun
    • komedianctwo

    Further reading

    • “komediant”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “komediant”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)