komandor

Polish

Pronunciation

  • IPA(key): /kɔˈman.dɔr/
  • Audio:(file)
  • Rhymes: -andɔr
  • Syllabification: ko‧man‧dor

Etymology 1

    Borrowed from French commandeur.[1]

    Noun

    komandor m pers

    1. (historical) commander (knight in charge of a commandery)
    Declension
    Declension of komandor
    singular plural
    nominative komandor komandorowie, komandorzy, komandory1
    genitive komandora komandorów
    dative komandorowi komandorom
    accusative komandora komandorów
    instrumental komandorem komandorami
    locative komandorze komandorach
    vocative komandorze komandorowie, komandorzy

    1Deprecative.

    Etymology 2

      Borrowed from Russian командо́р (komandór).[2]

      Noun

      komandor m pers

      1. (nautical) captain (naval rank or an officer of this rank)
      2. commodore (president of a yacht club)
      Declension
      Declension of komandor
      singular plural
      nominative komandor komandorowie, komandorzy, komandory1
      genitive komandora komandorów
      dative komandorowi komandorom
      accusative komandora komandorów
      instrumental komandorem komandorami
      locative komandorze komandorach
      vocative komandorze komandorowie, komandorzy

      1Deprecative.

      Derived terms
      adjective

      References

      1. ^ Mirosław Bańko; Lidia Wiśniakowska (2021), “komandor I”, in Wielki słownik wyrazów obcych, →ISBN
      2. ^ Mirosław Bańko; Lidia Wiśniakowska (2021), “komandor II”, in Wielki słownik wyrazów obcych, →ISBN

      Further reading

      • “komandor”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
      • “komandor”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)