koloryt

Polish

Etymology

    Borrowed from German Kolorit, from Italian colorito.

    Pronunciation

    • IPA(key): /kɔˈlɔ.rɘt/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ɔrɘt
    • Syllabification: ko‧lo‧ryt

    Noun

    koloryt m inan

    1. (painting) coloring, palette (range of colors)
      Synonym: zabarwienie
    2. (figurative) mood, character (of a place or time)

    Declension

    Declension of koloryt
    singular plural
    nominative koloryt koloryty
    genitive kolorytu kolorytów
    dative kolorytowi kolorytom
    accusative koloryt koloryty
    instrumental kolorytem kolorytami
    locative kolorycie kolorytach
    vocative kolorycie koloryty

    Derived terms

    adjective
    • kolorytowy

    Further reading

    • “koloryt”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “koloryt”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)