kolon

See also: kólon and Kolon

Cornish

Etymology

From Middle Cornish colon, from Proto-Brythonic *kalwon, from Proto-Celtic *kalwond-. Cognate with Breton kalon and Welsh calon.

Pronunciation

  • IPA(key): /ˈkɔlɔn/

Noun

kolon f (plural kolonnow)

  1. (anatomy) heart

Derived terms

  • keskolon (“unanimous”)
  • kolennen (“core”)
  • kolonekter (“courage, valour”)
  • kolonna (“hearten”, verb)
  • kolonwythiek (“cardiovascular”)
  • kuv kolon (“sweetheart”)
  • powes kolon, shora kolon (“heart attack”)
  • tan y'n kolon (“enthusiasm”)

Mutation

Mutation of kolon
radical soft aspirate hard mixed
kolon golon holon unchanged unchanged

Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Cornish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.

Danish

Etymology

From Ancient Greek κῶλον (kôlon).

Noun

kolon n (singular definite kolonet, plural indefinite koloner)

  1. a colon (punctuation mark)

Declension

Declension of kolon
neuter
gender
singular plural
indefinite definite indefinite definite
nominative kolon kolonet koloner kolonerne
genitive kolons kolonets koloners kolonernes

References

Esperanto

Pronunciation

  • IPA(key): /ˈkolon/
  • Rhymes: -olon
  • Syllabification: ko‧lon

Noun

kolon

  1. accusative singular of kolo

Finnish

Etymology 1

Noun

kolon

  1. genitive/accusative singular of kolo

Etymology 2

Verb

kolon

  1. first-person singular present indicative of koloa

Indonesian

Etymology

Learned borrowing from Latin cŏlon (“large intestine”), from Ancient Greek κόλον (kólon, “the large intestine, also food, meat, fodder”).

Pronunciation

  • IPA(key): /ˈkolɔn/
  • Hyphenation: ko‧lon

Noun

kolon (plural kolon-kolon)

  1. (anatomy) colon
    Hypernym: usus besar

Further reading

Maltese

Etymology

    Borrowed from Italian colon.

    Pronunciation

    Noun

    kolon m

    1. (anatomy) colon

    Norwegian Bokmål

    Etymology

    From Ancient Greek κῶλον (kôlon).

    Noun

    kolon n (definite singular kolonet, indefinite plural kolon or koloner, definite plural kolona or kolonene)

    1. a colon (punctuation mark)

    References

    Norwegian Nynorsk

    Etymology

    From Ancient Greek κῶλον (kôlon).

    Noun

    kolon n (definite singular kolonet, indefinite plural kolon, definite plural kolona)

    1. a colon (punctuation mark)

    References

    Somali

    Etymology

    From Proto-Cushitic *kolm- (“nape”). Cognate with Oromo kolmaa (“nape”), Konso xolmaa (“neck”).

    Pronunciation

    • IPA(key): /kɔ̀ˈlɔ́n/

    Noun

    kolón f (plural kolmo m)

    1. (anatomy) dewlap

    References

    • “kolon”, in Qaamuuska Af-Soomaaliga, 2012

    Swedish

    Etymology

    From Latin cōlon, from Ancient Greek κῶλον (kôlon).

    Noun

    kolon n

    1. colon (punctuation mark)

    Declension

    Tagalog

    Etymology 1

    Borrowed from Spanish colon, from Latin colon, from Ancient Greek κόλον (kólon).

    Pronunciation

    • (Standard Tagalog)
      • IPA(key): /koˈlon/ [k̠oˈlon̪]
        • Rhymes: -on
        • Homophone: Colon
      • IPA(key): /ˈkolon/ [ˈk̠oː.lon̪]
        • Rhymes: -olon
    • Syllabification: ko‧lon

    Noun

    kolón or kolon (Baybayin spelling ᜃᜓᜎᜓᜈ᜔) (anatomy)

    1. colon (the last part of the digestive system)

    Etymology 2

    Borrowed from English colon, from Latin cōlon (“a member of a verse of poem”), from Ancient Greek κῶλον (kôlon, “a member, limb, clause, part of a verse”).

    Pronunciation

    • (Standard Tagalog) IPA(key): /ˈkolon/ [ˈk̠oː.lon̪]
    • Rhymes: -olon
    • Syllabification: ko‧lon

    Noun

    kolon (Baybayin spelling ᜃᜓᜎᜓᜈ᜔) (orthography)

    1. colon (punctuation mark)
      Synonym: tutuldok

    Further reading

    • “kolon”, in KWF Diksiyonaryo ng Wikang Filipino, Komisyon sa Wikang Filipino, 2025
    • “kolon”, in Pambansang Diksiyonaryo | Diksiyonaryo.ph, 2018
    • Cuadrado Muñiz, Adolfo (1972), Hispanismos en el tagalo: diccionario de vocablos de origen español vigentes en esta lengua filipina [Hispanicisms in Tagalog: dictionary of words of Spanish origin still used in this Philippine language], Madrid: Oficina de Educación Iberoamericana [Office of Ibero-American Education], page 143

    Turkish

    Etymology

      Borrowed from French colonne, from Latin columna.

      Noun

      kolon

      1. (architecture) column

      Declension

      Declension of kolon
      singular plural
      nominative kolon kolonlar
      definite accusative kolonu kolonları
      dative kolona kolonlara
      locative kolonda kolonlarda
      ablative kolondan kolonlardan
      genitive kolonun kolonların
      Possessive forms
      nominative
      singular plural
      1st singular kolonum kolonlarım
      2nd singular kolonun kolonların
      3rd singular kolonu kolonları
      1st plural kolonumuz kolonlarımız
      2nd plural kolonunuz kolonlarınız
      3rd plural kolonları kolonları
      definite accusative
      singular plural
      1st singular kolonumu kolonlarımı
      2nd singular kolonunu kolonlarını
      3rd singular kolonunu kolonlarını
      1st plural kolonumuzu kolonlarımızı
      2nd plural kolonunuzu kolonlarınızı
      3rd plural kolonlarını kolonlarını
      dative
      singular plural
      1st singular kolonuma kolonlarıma
      2nd singular kolonuna kolonlarına
      3rd singular kolonuna kolonlarına
      1st plural kolonumuza kolonlarımıza
      2nd plural kolonunuza kolonlarınıza
      3rd plural kolonlarına kolonlarına
      locative
      singular plural
      1st singular kolonumda kolonlarımda
      2nd singular kolonunda kolonlarında
      3rd singular kolonunda kolonlarında
      1st plural kolonumuzda kolonlarımızda
      2nd plural kolonunuzda kolonlarınızda
      3rd plural kolonlarında kolonlarında
      ablative
      singular plural
      1st singular kolonumdan kolonlarımdan
      2nd singular kolonundan kolonlarından
      3rd singular kolonundan kolonlarından
      1st plural kolonumuzdan kolonlarımızdan
      2nd plural kolonunuzdan kolonlarınızdan
      3rd plural kolonlarından kolonlarından
      genitive
      singular plural
      1st singular kolonumun kolonlarımın
      2nd singular kolonunun kolonlarının
      3rd singular kolonunun kolonlarının
      1st plural kolonumuzun kolonlarımızın
      2nd plural kolonunuzun kolonlarınızın
      3rd plural kolonlarının kolonlarının
      Predicative forms
      singular plural
      1st singular kolonum kolonlarım
      2nd singular kolonsun kolonlarsın
      3rd singular kolon
      kolondur
      kolonlar
      kolonlardır
      1st plural kolonuz kolonlarız
      2nd plural kolonsunuz kolonlarsınız
      3rd plural kolonlar kolonlardır

      Synonyms