kochanica

See also: kochanicą

Polish

Etymology

    From kochany + -ica.

    Pronunciation

    • IPA(key): /kɔ.xaˈɲi.t͡sa/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -it͡sa
    • Syllabification: ko‧cha‧ni‧ca

    Noun

    kochanica f

    1. (colloquial, derogatory) lover (sexual partner)
      Synonym: kochanka

    Declension

    Declension of kochanica
    singular plural
    nominative kochanica kochanice
    genitive kochanicy kochanic
    dative kochanicy kochanicom
    accusative kochanicę kochanice
    instrumental kochanicą kochanicami
    locative kochanicy kochanicach
    vocative kochanico kochanice

    Further reading

    • “kochanica”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “kochanica”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)
    • kochanica in Narodowy Fotokorpus Języka Polskiego