kobylica

See also: kobylicą

Polish

Etymology

    Inherited from Old Polish kobylica. By surface analysis, kobyła + -ica.

    Pronunciation

     
    • IPA(key): /kɔ.bɘˈli.t͡sa/
    • Rhymes: -it͡sa
    • Syllabification: ko‧by‧li‧ca

    Noun

    kobylica f

    1. (obsolete or dialectal) trestle
      Synonym: kobyłka
    2. (obsolete, military) cheval de frise (obstacle made of wood with spikes, for use against attacking cavalry)
      Synonyms: kobylenie, kobylina
    3. (Podegrodzie) synonym of kozioł (“sawhorse”)
    4. (Far Masovian, Mordy) carousel perch (perch rotating on a pole of a carousel called a krętawka on the ends of which people sit to play)
    5. (Near Masovian, Łuków County) type of herb

    Declension

    Declension of kobylica
    singular plural
    nominative kobylica kobylice
    genitive kobylicy kobylic
    dative kobylicy kobylicom
    accusative kobylicę kobylice
    instrumental kobylicą kobylicami
    locative kobylicy kobylicach
    vocative kobylico kobylice

    Derived terms

    noun
    • kobyliczka
    adjective

    Further reading

    • “kobylica”, in Polish dictionaries at PWN‎[1] (in Polish)
    • Karol Mátyás (1891), “kobylica”, in “Słowniczek gwary ludu zamieszkującego wschodnio-południową najbliższą okolicę Nowego Sącza”, in Sprawozdania Komisyi Językowej Akademii Umiejętności (in Polish), volume 4, Kraków: Drukarnia Uniwersytetu Jagiellońskiego, page 323
    • Hieronim Łopaciński (1892), “kobylica”, in “Przyczynki do nowego słownika języka polskiego (słownik wyrazów ludowych z Lubelskiego i innych okolic Królestwa Polskiego)”, in Prace Filologiczne (in Polish), volume 4, Warsaw: skł. gł. w Księgarni E. Wende i Ska, page 207