knali

Esperanto

Etymology

    Borrowed from German knallen.

    Pronunciation

    • IPA(key): /ˈknali/
    • Rhymes: -ali
    • Syllabification: kna‧li

    Verb

    knali (present knalas, past knalis, future knalos, conditional knalus, volitive knalu)

    1. (intransitive) to bang, crack, explode, snap (to make a sound like a whip, gun, etc.)

    Conjugation

    Conjugation of knali
    present past future
    singular plural singular plural singular plural
    tense knalas knalis knalos
    active participle knalanta knalantaj knalinta knalintaj knalonta knalontaj
    acc. knalantan knalantajn knalintan knalintajn knalontan knalontajn
    nominal active participle knalanto knalantoj knalinto knalintoj knalonto knalontoj
    acc. knalanton knalantojn knalinton knalintojn knalonton knalontojn
    adverbial active participle knalante knalinte knalonte
    infinitive knali imperative knalu conditional knalus

    Derived terms

    • kontraŭknalo (“spoonerism”)