kirka

Norn

Etymology

From Old Norse kirkja, from Old English cirice, from Proto-West Germanic *kirikā.

Noun

kirka f

  1. church

Norwegian Bokmål

Alternative forms

Noun

kirka f sg

  1. definite feminine singular of kirke

Uzbek

Other scripts
Arabic Afghan Uzbek کِیرْکَه (kirka)
Yangi Imlo كىركە
Cyrillic кирка
Latin kirka

Etymology

Borrowed from Russian кирка́ (kirká), itself from Turkic, ultimately from Proto-Turkic *ker- (“to spread out”) +‎ *-gü (deverbal suffix). This Russified form displaced Chagatai کرکی (krky /⁠kerki⁠⁠/) in Uzbek.[1]

Pronunciation

  • IPA(key): /kirˈkæ/
  • Hyphenation: kir‧ka

Noun

kirka

  1. pickaxe
    Synonyms: metin, choʻkich

Declension

Declension of kirka
singular plural
nominative kirka kirkalar
genitive kirkaning kirkalarning
dative kirkaga kirkalarga
definite accusative kirkani kirkalarni
locative kirkada kirkalarda
ablative kirkadan kirkalardan
similative kirkadek kirkalardek
Possessive forms of kirka
1st person singular
singular plural
nominative kirkam kirkalarim
genitive kirkamning kirkalarimning
dative kirkamga kirkalarimga
definite accusative kirkamni kirkalarimni
locative kirkamda kirkalarimda
ablative kirkamdan kirkalarimdan
similative kirkamdek kirkalarimdek
2nd person singular
singular plural
nominative kirkang kirkalaring
genitive kirkangning kirkalaringning
dative kirkangga kirkalaringga
definite accusative kirkangni kirkalaringni
locative kirkangda kirkalaringda
ablative kirkangdan kirkalaringdan
similative kirkangdek kirkalaringdek
3rd person singular
singular plural
nominative kirkasi kirkalari
genitive kirkasining kirkalarining
dative kirkasiga kirkalariga
definite accusative kirkasini kirkalarini
locative kirkasida kirkalarida
ablative kirkasidan kirkalaridan
similative kirkasidek kirkalaridek
1st person plural
singular plural
nominative kirkamiz kirkalarimiz
genitive kirkamizning kirkalarimizning
dative kirkamizga kirkalarimizga
definite accusative kirkamizni kirkalarimizni
locative kirkamizda kirkalarimizda
ablative kirkamizdan kirkalarimizdan
similative kirkamizdek kirkalarimizdek
2nd person plural
singular plural
nominative kirkangiz kirkalaringiz
genitive kirkangizning kirkalaringizning
dative kirkangizga kirkalaringizga
definite accusative kirkangizni kirkalaringizni
locative kirkangizda kirkalaringizda
ablative kirkangizdan kirkalaringizdan
similative kirkangizdek kirkalaringizdek
3rd person plural
singular plural
nominative kirkasi kirkalari
genitive kirkasining kirkalarining
dative kirkasiga kirkalariga
definite accusative kirkasini kirkalarini
locative kirkasida kirkalarida
ablative kirkasidan kirkalaridan
similative kirkasidek kirkalaridek

References

  1. ^ Shavkat Rahmatullayev (2009), “КИРКА”, in Oʻzbek tilining etimologik lugʻati‎‎[1] (in Uzbek), Tashkent: National University of Uzbekistan named after Mirzo Ulugbek:
    'қаттиқ жисмларни ёриш, синдириш асбоби'. Дарё бўйида уймалашиб, лом ва киркалар билан тош кўчираётган одамларнинг кийимларини шамол юлқийди (Ш.Тошматов). Бу от асли қадимги туркий тилда 'орасини оч—' маъносини англатувчи кер— феълидан (Девон, И, 15; ДС, 300) —ки қўшимчаси билан ясалган (Девон, I, 405; ДС, 301) кер— + ки = керки. Ҳозирги ўзбек тилидаги кирка сўзи эса туркий керки сўзининг рус тилида товуш жиҳатдан ўзгаргандан кейин ўзбек тилига қайта кириб келган шаклига тенг.
    'qattiq jismlarni yorish, sindirish asbobi'. Daryo boʻyida uymalashib, lom va kirkalar bilan tosh koʻchirayotgan odamlarning kiyimlarini shamol yulqiydi (Sh.Toshmatov). Bu ot asli qadimgi turkiy tilda 'orasini och—' ma’nosini anglatuvchi ker— fe’lidan (Devon, I, 15; DS, 300) —ki qoʻshimchasi bilan yasalgan (Devon, I, 405; DS, 301) ker— + ki = kerki. Hozirgi oʻzbek tilidagi kirka soʻzi esa turkiy kerki soʻzining rus tilida tovush jihatdan oʻzgargandan keyin oʻzbek tiliga qayta kirib kelgan shakliga teng.