kira

See also: Kira, kíra, and kĩra

English

Etymology

    Borrowed from Dzongkha དཀྱི་ར (dkyi ra​).

    Noun

    kira (plural kiras)

    1. An ankle-length dress traditionally worn by women in Bhutan.

    Anagrams

    Fijian

    Adverb

    kira

    1. downward, downwards

    Indonesian

    Etymology

    Inherited from Malay kira.

    Pronunciation

    Verb

    kira

    1. to assume, think that, suspect, guess, imagine
    2. to be of the opinion that
    3. be left out of consideration, get no consideration
    4. to compute, calculate

    Noun

    kira (plural kira-kira)

    1. (colloquial) feeling, opinion, supposition, presumption (not based on concrete evidence)
    2. guess, estimate, estimation, calculation, count, conjecture
    3. (in questions, negatives) would have thought

    Derived terms

    Further reading

    Japanese

    Romanization

    kira

    1. Rōmaji transcription of きら

    Kikuyu

    Pronunciation

    • IPA(key): /kiɾa/

    Verb

    kira (infinitive gũkira)

    1. to hold one's tongue

    Derived terms

    (Verbs)

    • gũkirĩrĩria

    (Proverbs)

    • gũkira nĩ gũthũrana
    • ũngĩona ĩkirĩte, ĩmeretie ĩngĩ

    References

    • Armstrong, Lilias E. (1940). The Phonetic and Tonal Structure of Kikuyu, p. 362. Rep. 1967. (Also in 2018 by Routledge).

    Anagrams

    Malay

    Etymology

    According to Dempwolf (1938), from Proto-Austronesian *kira (“‘to presume, surmise, suspect’”).

    Pronunciation

    • IPA(key): /kira/
    • Rhymes: -a

    Verb

    kira (Jawi spelling کيرا)

    1. to count (to enumerate or determine number)
      Synonyms: bilang, hitung

    Further reading

    • "kira" in Pusat Rujukan Persuratan Melayu (PRPM) [Malay Literary Reference Centre (PRPM)] (in Malay), Kuala Lumpur: Dewan Bahasa dan Pustaka, 2017
      (also see "kira" at PRPM first version)
    • Blust, Robert; Trussel, Stephen; et al. (2023) loan “approximately”, in the CLDF dataset from The Austronesian Comparative Dictionary (2010–), →DOI

    Turkish

    Etymology

    Inherited from Ottoman Turkish كرا, from Arabic كِرَاء (kirāʔ, “rent, renting”).

    Pronunciation

    • IPA(key): /ciˈɾaː/
    • Hyphenation: ki‧ra
    • Audio:(file)

    Noun

    kira (definite accusative kirayı, plural kiralar)

    1. rent, tenancy

    Declension

    Declension of kira
    singular plural
    nominative kira kiralar
    definite accusative kirayı kiraları
    dative kiraya kiralara
    locative kirada kiralarda
    ablative kiradan kiralardan
    genitive kiranın kiraların
    Possessive forms
    nominative
    singular plural
    1st singular kiram kiralarım
    2nd singular kiran kiraların
    3rd singular kirası kiraları
    1st plural kiramız kiralarımız
    2nd plural kiranız kiralarınız
    3rd plural kiraları kiraları
    definite accusative
    singular plural
    1st singular kiramı kiralarımı
    2nd singular kiranı kiralarını
    3rd singular kirasını kiralarını
    1st plural kiramızı kiralarımızı
    2nd plural kiranızı kiralarınızı
    3rd plural kiralarını kiralarını
    dative
    singular plural
    1st singular kirama kiralarıma
    2nd singular kirana kiralarına
    3rd singular kirasına kiralarına
    1st plural kiramıza kiralarımıza
    2nd plural kiranıza kiralarınıza
    3rd plural kiralarına kiralarına
    locative
    singular plural
    1st singular kiramda kiralarımda
    2nd singular kiranda kiralarında
    3rd singular kirasında kiralarında
    1st plural kiramızda kiralarımızda
    2nd plural kiranızda kiralarınızda
    3rd plural kiralarında kiralarında
    ablative
    singular plural
    1st singular kiramdan kiralarımdan
    2nd singular kirandan kiralarından
    3rd singular kirasından kiralarından
    1st plural kiramızdan kiralarımızdan
    2nd plural kiranızdan kiralarınızdan
    3rd plural kiralarından kiralarından
    genitive
    singular plural
    1st singular kiramın kiralarımın
    2nd singular kiranın kiralarının
    3rd singular kirasının kiralarının
    1st plural kiramızın kiralarımızın
    2nd plural kiranızın kiralarınızın
    3rd plural kiralarının kiralarının
    Predicative forms
    singular plural
    1st singular kirayım kiralarım
    2nd singular kirasın kiralarsın
    3rd singular kira
    kiradır
    kiralar
    kiralardır
    1st plural kirayız kiralarız
    2nd plural kirasınız kiralarsınız
    3rd plural kiralar kiralardır

    Derived terms

    Further reading

    • “kira”, in Turkish dictionaries, Türk Dil Kurumu
    • Ayverdi, İlhan (2010), “kira”, in Misalli Büyük Türkçe Sözlük, a reviewed and expanded single-volume edition, Istanbul: Kubbealtı Neşriyatı
    • Nişanyan, Sevan (2002–), “kira”, in Nişanyan Sözlük
    • Redhouse, James W. (1890), “كرا”, in A Turkish and English Lexicon‎[1], Constantinople: A. H. Boyajian, page 1532
    • Avery, Robert et al., editors (2013), The Redhouse Dictionary Turkish/Ottoman English, 21st edition, Istanbul: Sev Yayıncılık, →ISBN

    Uneapa

    Etymology

    From Proto-Oceanic *kiʀam with irregular loss of *m, from Proto-Malayo-Polynesian *kiʀam.

    Pronunciation

    • IPA(key): /kira/

    Noun

    kira

    1. axe

    Further reading

    • Ross, Malcolm (1988), Proto Oceanic and the Austronesian Languages of Western Melanesia (Pacific Linguistics; C-98)‎[2], Canberra, ACT: Pacific Linguistics, Research School of Pacific and Asian Studies, Australian National University

    Zaghawa

    Pronunciation

    • IPA(key): /kɪɾa/

    Noun

    kira

    1. mother
      Ja kira : Mother of children
      Zara kira : Mother of Zara; Zara's mother
    2. old female animal with children; mother animal
      Day kira : Old female camel
      Bey kira : Old female goat

    References