kierowczyni

Polish

Etymology

From kierowca +‎ -yni. Coined by an unknown journalist in 1912.[1]

Pronunciation

  • IPA(key): /kjɛ.rɔfˈt͡ʂɘ.ɲi/
  • Rhymes: -ɘɲi
  • Syllabification: kie‧row‧czy‧ni

Noun

kierowczyni f (male equivalent kierowca)

  1. (colloquial) female equivalent of kierowca (“driver”)
    Synonym: kierowniczka

Declension

Declension of kierowczyni
singular plural
nominative kierowczyni kierowczynie
genitive kierowczyni kierowczyń
dative kierowczyni kierowczyniom
accusative kierowczynię kierowczynie
instrumental kierowczynią kierowczyniami
locative kierowczyni kierowczyniach
vocative kierowczyni kierowczynie

References

  1. ^ Lotnik i Automobilista‎[1] (in Polish), number 12, Warsaw, December 1912, page 2

Further reading

  • “kierowczyni”, in Wielki słownik języka polskiego‎[2] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
  • “kierowczyni”, in Polish dictionaries at PWN‎[3] (in Polish)