kentli

Turkish

Etymology

    From kent (“city”) + -li.

    Noun

    kentli (definite accusative kentliyi, plural kentliler)

    1. townsman
      Synonym: şehirli

    Declension

    Declension of kentli
    singular plural
    nominative kentli kentliler
    definite accusative kentliyi kentlileri
    dative kentliye kentlilere
    locative kentlide kentlilerde
    ablative kentliden kentlilerden
    genitive kentlinin kentlilerin
    Possessive forms
    nominative
    singular plural
    1st singular kentlim kentlilerim
    2nd singular kentlin kentlilerin
    3rd singular kentlisi kentlileri
    1st plural kentlimiz kentlilerimiz
    2nd plural kentliniz kentlileriniz
    3rd plural kentlileri kentlileri
    definite accusative
    singular plural
    1st singular kentlimi kentlilerimi
    2nd singular kentlini kentlilerini
    3rd singular kentlisini kentlilerini
    1st plural kentlimizi kentlilerimizi
    2nd plural kentlinizi kentlilerinizi
    3rd plural kentlilerini kentlilerini
    dative
    singular plural
    1st singular kentlime kentlilerime
    2nd singular kentline kentlilerine
    3rd singular kentlisine kentlilerine
    1st plural kentlimize kentlilerimize
    2nd plural kentlinize kentlilerinize
    3rd plural kentlilerine kentlilerine
    locative
    singular plural
    1st singular kentlimde kentlilerimde
    2nd singular kentlinde kentlilerinde
    3rd singular kentlisinde kentlilerinde
    1st plural kentlimizde kentlilerimizde
    2nd plural kentlinizde kentlilerinizde
    3rd plural kentlilerinde kentlilerinde
    ablative
    singular plural
    1st singular kentlimden kentlilerimden
    2nd singular kentlinden kentlilerinden
    3rd singular kentlisinden kentlilerinden
    1st plural kentlimizden kentlilerimizden
    2nd plural kentlinizden kentlilerinizden
    3rd plural kentlilerinden kentlilerinden
    genitive
    singular plural
    1st singular kentlimin kentlilerimin
    2nd singular kentlinin kentlilerinin
    3rd singular kentlisinin kentlilerinin
    1st plural kentlimizin kentlilerimizin
    2nd plural kentlinizin kentlilerinizin
    3rd plural kentlilerinin kentlilerinin
    Predicative forms
    singular plural
    1st singular kentliyim kentlilerim
    2nd singular kentlisin kentlilersin
    3rd singular kentli
    kentlidir
    kentliler
    kentlilerdir
    1st plural kentliyiz kentlileriz
    2nd plural kentlisiniz kentlilersiniz
    3rd plural kentliler kentlilerdir

    Adjective

    kentli

    1. urban
      Synonym: şehirli

    Declension

    Predicative forms of kentli
    present tense
    positive declarative positive interrogative
    ben (I am) kentliyim kentli miyim?
    sen (you are) kentlisin kentli misin?
    o (he/she/it is) kentli / kentlidir kentli mi?
    biz (we are) kentliyiz kentli miyiz?
    siz (you are) kentlisiniz kentli misiniz?
    onlar (they are) kentli(ler) kentli(ler) mi?
    past tense
    positive declarative positive interrogative
    ben (I was) kentliydim kentli miydim?
    sen (you were) kentliydin kentli miydin?
    o (he/she/it was) kentliydi kentli miydi?
    biz (we were) kentliydik kentli miydik?
    siz (you were) kentliydiniz kentli miydiniz?
    onlar (they were) kentliydiler kentli miydiler?
    indirect past
    positive declarative positive interrogative
    ben (I was) kentliymişim kentli miymişim?
    sen (you were) kentliymişsin kentli miymişsin?
    o (he/she/it was) kentliymiş kentli miymiş?
    biz (we were) kentliymişiz kentli miymişiz?
    siz (you were) kentliymişsiniz kentli miymişsiniz?
    onlar (they were) kentliymişler kentli miymişler?
    conditional
    positive declarative positive interrogative
    ben (if I) kentliysem kentli miysem?
    sen (if you) kentliysen kentli miysen?
    o (if he/she/it) kentliyse kentli miyse?
    biz (if we) kentliysek kentli miysek?
    siz (if you) kentliyseniz kentli miyseniz?
    onlar (if they) kentliyseler kentli miyseler?

    For negative forms, use the appropriate form of değil.