kartacz

Polish

Etymology

    Borrowed from German Kartätsche, borrowed from English cartage.

    Pronunciation

     
    • IPA(key): /ˈkar.tat͡ʂ/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -artat͡ʂ
    • Syllabification: kar‧tacz

    Noun

    kartacz m inan

    1. canister shot, grapeshot
    2. cepelinas
      Synonym: cepelin
    3. (Żywiec) floor washing brush

    Declension

    Declension of kartacz
    singular plural
    nominative kartacz kartacze
    genitive kartacza kartaczy, kartaczów1
    dative kartaczowi kartaczom
    accusative kartacz kartacze
    instrumental kartaczem kartaczami
    locative kartaczu kartaczach
    vocative kartaczu kartacze

    1Rare.

    Derived terms

    adjective
    • kartaczowy
    noun
    • kartaczownica

    Further reading

    • “kartacz”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “kartacz”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)
    • Leon Rzeszowski (1891), “kartacz”, in “Spis wyrazów ludowych z okolic Żywca”, in Sprawozdania Komisyi Językowej Akademii Umiejętności‎[3], volume 4, Krakow: Drukarnia Uniwersytetu Jagiellońskiego, page 356