karaluch

Polish

Etymology

Clipping of karakuluch, from karakuła.

Pronunciation

  • IPA(key): /kaˈra.lux/
  • Audio:(file)
  • Rhymes: -alux
  • Syllabification: ka‧ra‧luch

Noun

karaluch m animal (diminutive karaluszek)

  1. cockroach, roach (insect)
    Synonyms: francuz, karaczan, karakan, prusak

Declension

Declension of karaluch
singular plural
nominative karaluch karaluchy
genitive karalucha karaluchów
dative karaluchowi karaluchom
accusative karalucha karaluchy
instrumental karaluchem karaluchami
locative karaluchu karaluchach
vocative karaluchu karaluchy

Derived terms

adjective
  • karaluszy

Further reading

  • “karaluch”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
  • “karaluch”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)