karakan

Central Bikol

Pronunciation

  • IPA(key): /kaɾaˈkan/ [ka.ɾaˈkan̪]
  • Hyphenation: ka‧ra‧kan

Verb

karakán (Basahan spelling ᜃᜍᜃᜈ᜔)

  1. plural of kakan

Polish

Etymology

Borrowed from Russian тарака́н (tarakán), possibly of Turkic origin.

Pronunciation

  • IPA(key): /kaˈra.kan/
  • Audio:(file)
  • Rhymes: -akan
  • Syllabification: ka‧ra‧kan

Noun

karakan m animal

  1. (colloquial) cockroach
    Synonyms: francuz, karaczan, karaluch, prusak

Declension

Declension of karakan
singular plural
nominative karakan karakany
genitive karakana karakanów
dative karakanowi karakanom
accusative karakana karakany
instrumental karakanem karakanami
locative karakanie karakanach
vocative karakanie karakany

Noun

karakan m pers

  1. (colloquial, derogatory) manlet, shorty, shrimp
    Synonyms: knypek, kurdupel, pokurcz

Declension

Declension of karakan
singular plural
nominative karakan karakani, karakany
genitive karakana karakanów
dative karakanowi karakanom
accusative karakana karakanów
instrumental karakanem karakanami
locative karakanie karakanach
vocative karakanie karakani, karakany

Further reading

  • “karakan”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
  • “karakan”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)