karabinek

Polish

Etymology

    From karabin + -ek.

    Pronunciation

    • IPA(key): /ka.raˈbi.nɛk/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -inɛk
    • Syllabification: ka‧ra‧bi‧nek

    Noun

    karabinek m inan

    1. carbine (weapon similar to a rifle but much shorter in length)
    2. carabiner (metal link with a gate used to attach objects, typically in climbing or sailing)

    Declension

    Declension of karabinek
    singular plural
    nominative karabinek karabinki
    genitive karabinka karabinków
    dative karabinkowi karabinkom
    accusative karabinek karabinki
    instrumental karabinkiem karabinkami
    locative karabinku karabinkach
    vocative karabinku karabinki

    Derived terms

    nouns
    • karabinek sportowy
    • karabinek szturmowy
    • karabińczyk
    • Kbk

    Further reading

    • “karabinek”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “karabinek”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)