kand

See also: kand., Kand, and känd

Danish

Verb

kand

  1. obsolete spelling of kan

Estonian

Etymology

From Proto-Finnic *kanta.

Pronunciation

  • IPA(key): /ˈkɑnd̥/, [ˈkɑnd̥]
  • Rhymes: -ɑnd
  • Hyphenation: kand

Noun

kand (genitive kanna, partitive kanda)

  1. heel (part of the foot)
  2. heel (rear part of shoe or sock)
  3. heel (last or lowest part of anything)

Declension

Declension of kand (ÕS type 22u/leib, d-n gradation)
singular plural
nominative kand kannad
accusative nom.
gen. kanna
genitive kandade
partitive kanda kandu
kandasid
illative kanda
kannasse
kandadesse
kannusse
inessive kannas kandades
kannus
elative kannast kandadest
kannust
allative kannale kandadele
kannule
adessive kannal kandadel
kannul
ablative kannalt kandadelt
kannult
translative kannaks kandadeks
kannuks
terminative kannani kandadeni
essive kannana kandadena
abessive kannata kandadeta
comitative kannaga kandadega

Derived terms

nouns
phrases
  • Achilleuse kand
  • kand ja varvas
  • kanda kinnitama
  • kandadele astuma
  • kandu näitama
  • kanna peale astuma

Compounds

  • eoskand
  • jalakand
  • kaheksakand
  • kingakand
  • kirvekand
  • mastikand
  • nõelakand
  • saapakand
  • sibulakand
  • sokikand
  • sukakand
  • suusakand
  • viiskand
  • vikatikand
  • kandastak
  • kandeos
  • kandluu
  • kandpöid
  • kandsamblik
  • kandseen
  • kandseis
  • kannakapp
  • kannakõõlus
  • kannalõhe
  • kannalöök
  • kannaosa
  • kannapealt
  • kannapost
  • kannapööre
  • kannarihm
  • kannariiv
  • kannaurge

References

  • kand in Sõnaveeb (Eesti Keele Instituut)
  • “kand”, in [EKSS] Eesti keele seletav sõnaraamat [Descriptive Dictionary of the Estonian Language] (in Estonian) (online version), Tallinn: Eesti Keele Sihtasutus (Estonian Language Foundation), 2009
  • “kand”, in [SP] Eesti keele sõnapered [Estonian Word Families] (in Estonian) (online version, continuously updated), Tallinn: Eesti Keele Sihtasutus (Estonian Language Foundation), 2012–

Ido

Pronunciation

  • IPA(key): /kand/

Conjunction

kand

  1. alternative form of kande
    Kand il esis yuna, lu natis en la rivero. ― When he was young, he would swim in the river.

Pronoun

kand

  1. alternative form of kande
    Kand el pagos sua debaji? ― When will she pay her debts?

Livonian

Etymology 1

    From Proto-Finnic *kanto.

    Pronunciation

    • IPA(key): /ˈkɑnd/, [ˈkɑnˑd̥]

    Noun

    kand

    1. stump, tree stump
    Declension
    Declension of kand (94)
    singular (ikšlu’g) plural (pǟgiņlu’g)
    nominative (nominatīv) kand kāndõd
    genitive (genitīv) kand kāndõd
    partitive (partitīv) kandõ kāndidi
    dative (datīv) kandõn kāndõdõn
    instrumental (instrumentāl) kandkõks kāndõdõks
    illative (illatīv) kandõ kāndiž
    inessive (inesīv) kandsõ kāndis
    elative (elatīv) kandstõ kāndist

    References

    • Tiit-Rein Viitso; Valts Ernštreits (2012–2013), “kand”, in Līvõkīel-ēstikīel-lețkīel sõnārōntõz [Livonian-Estonian-Latvian Dictionary]‎[1] (in Estonian and Latvian), Tartu, Rīga: Tartu Ülikool, Latviešu valodas aģentūra

    Etymology 2

    Verb

    kand

    1. obsolete spelling of kandõ

    References

    Ludian

    Etymology

    From Proto-Finnic *kanto.

    Noun

    kand

    1. stump

    Veps

    Etymology 1

    From Proto-Finnic *kanto.

    Noun

    kand

    1. stump, tree stump
    Declension
    Inflection of kand (inflection type 1/ilo)
    nominative sing. kand
    genitive sing. kandon
    partitive sing. kandod
    partitive plur. kandoid
    singular plural
    nominative kand kandod
    accusative kandon kandod
    genitive kandon kandoiden
    partitive kandod kandoid
    essive-instructive kandon kandoin
    translative kandoks kandoikš
    inessive kandos kandoiš
    elative kandospäi kandoišpäi
    illative kandoho kandoihe
    adessive kandol kandoil
    ablative kandolpäi kandoilpäi
    allative kandole kandoile
    abessive kandota kandoita
    comitative kandonke kandoidenke
    prolative kandodme kandoidme
    approximative I kandonno kandoidenno
    approximative II kandonnoks kandoidennoks
    egressive kandonnopäi kandoidennopäi
    terminative I kandohosai kandoihesai
    terminative II kandolesai kandoilesai
    terminative III kandossai —
    additive I kandohopäi kandoihepäi
    additive II kandolepäi kandoilepäi

    Etymology 2

    From Proto-Finnic *kanta.

    Noun

    kand

    1. heel (part of the foot)
    Declension
    Inflection of kand (inflection type 5/sana)
    nominative sing. kand
    genitive sing. kandan
    partitive sing. kandad
    partitive plur. kandoid
    singular plural
    nominative kand kandad
    accusative kandan kandad
    genitive kandan kandoiden
    partitive kandad kandoid
    essive-instructive kandan kandoin
    translative kandaks kandoikš
    inessive kandas kandoiš
    elative kandaspäi kandoišpäi
    illative kandaha kandoihe
    adessive kandal kandoil
    ablative kandalpäi kandoilpäi
    allative kandale kandoile
    abessive kandata kandoita
    comitative kandanke kandoidenke
    prolative kandadme kandoidme
    approximative I kandanno kandoidenno
    approximative II kandannoks kandoidennoks
    egressive kandannopäi kandoidennopäi
    terminative I kandahasai kandoihesai
    terminative II kandalesai kandoilesai
    terminative III kandassai —
    additive I kandahapäi kandoihepäi
    additive II kandalepäi kandoilepäi

    Võro

    Etymology

    From Proto-Finnic *kanto.

    Noun

    kand (genitive kanno, partitive kando)

    1. stump

    Inflection