kanciarz

Polish

Etymology

    From kant + -arz.

    Pronunciation

    • IPA(key): /ˈkan.t͡ɕaʂ/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ant͡ɕaʂ
    • Syllabification: kan‧ciarz

    Noun

    kanciarz m pers

    1. swindler, hustler, cheat

    Declension

    Declension of kanciarz
    singular plural
    nominative kanciarz kanciarze
    genitive kanciarza kanciarzy, kanciarzów1
    dative kanciarzowi kanciarzom
    accusative kanciarza kanciarzy, kanciarzów1
    instrumental kanciarzem kanciarzami
    locative kanciarzu kanciarzach
    vocative kanciarzu kanciarze

    1Rare.

    noun

    Further reading

    • “kanciarz”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “kanciarz”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)