kaalslaan

Dutch

Etymology

Calque of German kahlschlagen. By surface analysis, kaal +‎ slaan.

Pronunciation

  • IPA(key): /ˈkaːlˌslaːn/
  • Audio:(file)
  • Hyphenation: kaal‧slaan

Verb

kaalslaan

  1. (transitive) to clear cut
    Synonym: kaalkappen

Conjugation

Conjugation of kaalslaan (strong class 6, irregular, separable)
infinitive kaalslaan
past singular sloeg kaal
past participle kaalgeslagen
infinitive kaalslaan
gerund kaalslaan n
main clause subordinate clause
present tense past tense present tense past tense
1st person singular sla kaal sloeg kaal kaalsla kaalsloeg
2nd person sing. (jij) slaat kaal, sla kaal2 sloeg kaal kaalslaat kaalsloeg
2nd person sing. (u) slaat kaal sloeg kaal kaalslaat kaalsloeg
2nd person sing. (gij) slaat kaal sloegt kaal kaalslaat kaalsloegt
3rd person singular slaat kaal sloeg kaal kaalslaat kaalsloeg
plural slaan kaal sloegen kaal kaalslaan kaalsloegen
subjunctive sing.1 sla kaal sloege kaal kaalsla kaalsloege
subjunctive plur.1 slaan kaal sloegen kaal kaalslaan kaalsloegen
imperative sing. sla kaal
imperative plur.1 slaat kaal
participles kaalslaand kaalgeslagen
1) Archaic. 2) In case of inversion.

Derived terms

References