kaalkappen
Dutch
Etymology
Pronunciation
- IPA(key): /ˈkaːlˌkɑ.pə(n)/
Audio: (file) - Hyphenation: kaal‧kap‧pen
Verb
kaalkappen
Conjugation
| Conjugation of kaalkappen (weak, separable) | ||||
|---|---|---|---|---|
| infinitive | kaalkappen | |||
| past singular | kapte kaal | |||
| past participle | kaalgekapt | |||
| infinitive | kaalkappen | |||
| gerund | kaalkappen n | |||
| main clause | subordinate clause | |||
| present tense | past tense | present tense | past tense | |
| 1st person singular | kap kaal | kapte kaal | kaalkap | kaalkapte |
| 2nd person sing. (jij) | kapt kaal, kap kaal2 | kapte kaal | kaalkapt | kaalkapte |
| 2nd person sing. (u) | kapt kaal | kapte kaal | kaalkapt | kaalkapte |
| 2nd person sing. (gij) | kapt kaal | kapte kaal | kaalkapt | kaalkapte |
| 3rd person singular | kapt kaal | kapte kaal | kaalkapt | kaalkapte |
| plural | kappen kaal | kapten kaal | kaalkappen | kaalkapten |
| subjunctive sing.1 | kappe kaal | kapte kaal | kaalkappe | kaalkapte |
| subjunctive plur.1 | kappen kaal | kapten kaal | kaalkappen | kaalkapten |
| imperative sing. | kap kaal | |||
| imperative plur.1 | kapt kaal | |||
| participles | kaalkappend | kaalgekapt | ||
| 1) Archaic. 2) In case of inversion. | ||||