jedynactwo

Polish

Etymology

    From jedynak + -stwo.

    Pronunciation

    • IPA(key): /jɛ.dɘˈna.t͡stfɔ/
    • Rhymes: -at͡stfɔ
    • Syllabification: je‧dy‧na‧ctwo

    Noun

    jedynactwo n

    1. (in the singular) being the only child
    2. (rare) curio, rarity
      Synonyms: rzadkość, unikat

    Declension

    Declension of jedynactwo
    singular plural
    nominative jedynactwo jedynactwa
    genitive jedynactwa jedynactw
    dative jedynactwu jedynactwom
    accusative jedynactwo jedynactwa
    instrumental jedynactwem jedynactwami
    locative jedynactwie jedynactwach
    vocative jedynactwo jedynactwa

    Further reading

    • “jedynactwo”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “jedynactwo”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)