italis

See also: itālis

Latin

Etymology 1

See the etymology of the corresponding lemma form.

Pronunciation

Noun

italīs

  1. dative/ablative plural of italus

Etymology 2

(This etymology is missing or incomplete. Please add to it, or discuss it at the Etymology scriptorium.)

Pronunciation

Adjective

ī̆talis (feminine ī̆talis); third-declension feminine-only adjective (non-Greek-type or Greek-type, non-i-stem)

  1. (rare) Italic; Italian
    • 29 BCE – 19 BCE, Vergilius, Aeneis 11.657:
      At circum lēctae comitēs, Lārīnaque virgō
      Tullaque et aerātam quatiēns Tarpeia secūrim,
      Ītalides, quās ipsa decus sibi dīa Camilla
      dēlēgit pācisque bonās bellīque ministrās
      (please add an English translation of this quotation)
    • 8 CE, Ovidius, Fasti 2.441:
      'Ītalidas mātrēs' inquit 'sacer hircus initō.'
      (please add an English translation of this quotation)
    • c. 83 CE – 96 CE, Silius Italicus, Punica 7.429:
      Ad quae Cȳmodocē, Nymphārum maxima nātū
      Ītalidum: 'Nōstī nostrōs, praesāge, timōrēs.
      (please add an English translation of this quotation)
    • 89 CE – 96 CE, Statius, Silvae 1.2.274:
      At tū, pulcherrima fōrmā
      Ītalidum, tandem meritō possessa marītō,
      vincla diū quaesīta fovē...
      (please add an English translation of this quotation)
    • 86 CE – 103 CE, Martialis, Epigrammata Epigrammata.11.53.4:
      Quāle decus fōrmae! Rōmānam crēdere mātrēs
      Ītalides possunt, Atthides esse suam.
      (please add an English translation of this quotation)
Declension

Third-declension feminine-only adjective (non-Greek-type or Greek-type, non-i-stem).

singular plural
masculine feminine masculine feminine
nominative — ī̆talis — ī̆talidē̆s
genitive — ī̆talidis
ī̆talidos
— ī̆talidum
dative — ī̆talidī — ī̆talidibus
accusative — ī̆talidem
ī̆talida
— ī̆talidēs
ī̆talidas
ablative — ī̆talide — ī̆talidibus
vocative — ī̆talis
ī̆tali1
— ī̆talidē̆s

1In poetry.

Noun

ī̆talis f (genitive ī̆talidis or ī̆talidos); third declension

  1. (rare) an Italian woman
Declension

Third-declension noun (non-Greek-type or Greek-type, normal variant).

singular plural
nominative ī̆talis ī̆talidē̆s
genitive ī̆talidis
ī̆talidos
ī̆talidum
dative ī̆talidī ī̆talidibus
accusative ī̆talidem
ī̆talida
ī̆talidēs
ī̆talidas
ablative ī̆talide ī̆talidibus
vocative ī̆talis
ī̆tali1
ī̆talidē̆s

1In poetry.

References

  • “Ītălĭa”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
  • “Ĭtălis”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.